تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 490

مساهمون:

ص٤٩٠
الحال مىباشم .

ج

- اگر روزه براى شما ضرر دارد نبايد بگيريد و روزه‌هاى قضا بر عهدهء شما است . و اگر كفّاره بر عهدهء شما است - در صورت تمكن - براى هر روز به شصت مسكين اطعام كنيد .

س 17

- حدود 17 روز از ماه مبارك رمضان را بدون عذر شرعى روزه نگرفته‌ام و حال كه كفّاره بر گردن من است به دليل محصّل بودن ، پولى از خود به جز 3000 تومان در بانك ندارم كه كفّاره اينها را بدهم و از لحاظ جسمانى كه خواسته باشم بجاى پول روزه بگيرم بازهم نمىتوانم ، تكليف من چيست ؟

ج

- اگر فعلا قدرت بر كفاره نداريد هر وقت قدرت پيدا كرديد انجام دهيد . على الاحوط ، هر چند اگر در صورت تعذّر به قدر طاقت صدقه دهيد و اگر ممكن نيست استغفار نمائيد كفايت مىكند .

س 18

- زنى به واسطه مريض بودن در ماه رمضان روزه نگرفته و تا ماه رمضان بعدى قضاى روزه‌ها را هم نگرفته يا آن كه عصيانا روزهء خود را خورده است و تمكن بر كفاره هم ندارد غير از مهريه‌اى كه از شوهر طلبكار است آيا واجب است از مهريه به اندازه كفّاره از شوهر خود گرفته و اداى كفاره نمايد يا خير ؟

ج

- كفاره واجب است و لو اينكه از مهريه بگيرد و بپردازد .