ب : سفيه
س 6
- كسى به اندازهاى كر و لال است كه اگر با صداى بلند خوانده شود نمىشنود با اين حال نفع و نقصان مال و منال خود را هم نمىداند ، مالهاى قيمتى را مجانا به مردم مىدهد و گاهى به قيمت كم هم مىفروشد آيا كردار چنين شخصى چه صورت دارد و ولى او چه كسى مىباشد تا از تصرفات سفيهانهاش جلوگيرى نمايد ؟ لازم به تذكر است كه در فرض وفاتش وارث او پسر عمويش مىباشد آيا پسر عمويش مىتواند او را از كردار احمقانهاش جلوگيرى نمايد ؟ و اگر همان شخص اموالش را به كسى هبه نمايد هبهاش چه صورت دارد ؟
ج
- اگر سفاهت او پيش از بلوغ پيدا شده و ادامه دارد در تصرفات معاملى ممنوع است و ولايت بر او با پدر و جدّ پدرى و وصى آن دو است و اگر هيچ كدام نباشند با حاكم شرع است . ولى اگر سفاهت بعد از بلوغ عارض شده ولايت بر او با حاكم شرع است و تا حاكم او را از تصرّفات منع نكند تصرفات معاملى او نافذ است .
ج : مريض در مرض موت
س 7
- شخص موصى در مرض موتش مالى را وقف حضرت ابا عبد اللّه الحسين ( عليه السلام ) نموده است ؛ آيا اين وقف در مرض موت ، بدون رضايت وارث صحيح است يا نه ؟