تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥

س 11

- قبل از فرمان صريح حضرتعالى در مورد رفتن به جبهه‌ها در يك مجلّه فرموده بوديد كه جوانان در اين مورد با بىاعتنايى به فرمان پدر و مادر موجب اذيّت ايشان نشوند ، آيا حالا كه اين نياز ( رفتن به جبهه ) بيشتر شده ، بازهم همين فرمايش مورد نظر است ؟ و آيا بعضى جوانان اين حق را دارند كه طبق فرمان آن حضرت در باب دفاع ، بدون اعتنا به نظر پدر و مادرشان اقدام به جبهه رفتن نمايند يا خير ؟

ج

- بستگى به نياز جبهه‌ها دارد و تشخيص موكول به نظر مسئولين است .

س 12

- اين جانب جوانى 27 ساله هستم و داراى زن و دو فرزند مىباشم و به تدريس دينى و قرآن در دورهء راهنمائى مشغولم ، از آنجا كه اشتياق فراوانى به جبهه دارم و مادرم به جز من سرپرستى ندارد و با رفتن من به جبهه راضى نمىشود آيا تكليف شرعى من چيست ؟ باعث تشويش و نگرانى من شده و بر دين خود ترسانم .

ج

- اگر مادر از رفتن شما اذيت مىشود و رفتن به جبهه بر شما لازم و متعين نشده مراعات حال او را بنمائيد . و بستگى به نياز جبهه دارد .

س 13

- اين جانب جوانى هفده‌ساله هستم و مدّت ده سال است كه مبتلا به مرض صرع مىباشم ، با توجه به فتواى امام كه شركت در جنگ تحميلى واجب كفايى است ، آيا شركت اين جانب در جبهه الزامى است ؟ لازم به تذكر است كه پدرم مرا به خاطر اين بيمارى از رفتن به جبهه بازمىدارد .

ج

- اگر از جهت مرض ، از شركت در جبهه معذور هستيد ، الزامى نداريد .