س 14
- خانمى از مسألهء جنابت زنان بىاطلاع بوده و خيال مىكرده كه خروج منى اختصاص به مردان دارد و براى زنان فقط آنچه باعث بطلان روزه مىشود ، مسألهء دخول است ، لذا در بعضى از روزهاى ماه رمضان با همسر خويش ملاعبه مىكرده و فقط از دخول جلوگيرى مىنموده امّا ترشحاتى از او خارج مىشده كه هم اكنون فكر مىكند آنها منى بوده است ؛ با توجه به اين كه اين شخص جاهل به حكم بوده تكليفش در قبال روزههاى اين ايّام چيست ؟
ج
- اگر دخول متحقّق نشده و يقين نداريد ترشحاتى كه خارج مىشد منى باشد روزهها محكوم به صحّت است و قضا و كفّاره ندارد ولى اگر يقين داريد همراه ترشحات منى خارج مىشده روزهها قضا دارد و با فرض اينكه جاهل به حكم بوديد كفّاره ندارد .
س 15
- در ماه رمضان شخص روزهدار بدون قصد بيرون آمدن منى با خود بازى نمايد و يقين هم دارد كه جنب نمىشود ولى اتفاقا جنب شد تكليفش چيست ؟
ج
- اگر عمل مزبور بر حسب عادت شخص موجب خروج منى نبوده و بر حسب اتفاق بدون قصد خارج شده روزه باطل نمىشود .
س 16
- جوانى هستم كه در اوائل بلوغ در ماه رمضان قبل از ظهر استمناء كرده و سپس غسل مىنمودم و يقين داشتم كه اگر قبل از ظهر غسل كنم ، روزهام صحيح است و چون احتمال اشتباه هم نمىدادم ، مسأله را از كسى سؤال نكردم ، اكنون وظيفهء من از نظر قضا و كفّاره آن روزهها چيست ؟