تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 241

مساهمون:

ص٢٤١
راجع به نماز و روزه از بعضى پرسيده‌ايم مىگويند : حرف واحد اعزام‌كننده كه مثلا به مدت 15 روز به مأموريت برويد براى شما حجت است و مىبايستى پس از رفتن به منطقه قصد نموده و نماز خود را كامل بخوانيد حتى اگر روز سوم محل مأموريت را ترك كرده و به نقطه ديگرى از طرف واحد اعزام شويد . و بعضى ديگر در اين مسأله مىگويند : چون در حال انتظار به سر مىبريد و ممكن است هر لحظه به مأموريتى اعزام شويد و چون صد در صد مطمئن نيستيد بايستى نماز خود را شكسته ادا نمائيد لذا از محضر آن مقام تقاضامنديم جواب اين مسأله را مرقوم فرمائيد و همچنين براى روزهء ماه رمضان ؛ ضمن اينكه مرجع تقليد اين پرسنل حضرت امام خمينى مىباشند .

ج

- در فرض سؤال كه اطمينان به ماندن ده روز در يك محل ندارند تا سى روز حكم مسافر دارند و نمازشان قصر است و روزه صحيح نيست .

س 366

- آيا بين رانندگان وسائل سنگين با ديگران فرقى هست ؟ مثلا رانندگان غلتك يا بولدوزر و امثال آن كه مسافت كمى در روز مىپيمايند با اينكه در اصل مسافرند و معلوم نيست ده روز در آنجا بمانند تكليف نماز و روزهء آنها چيست ؟

ج

- كسانى كه شغلشان رانندگى در حدّ مسافت شرعى نيست حكم ساير راننده‌ها را ندارند و بايد نماز را شكسته بخوانند .