تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤
صورتى پيدا مىكند ؟

ج

- در محل فعلى در فرض مرقوم حكم مسافر داريد و چنانچه محل سكونت با محل كار در يك محله محسوب باشد قصد ده روز در يك محله صحيح است و نماز و روزه تمام است ، ولى اگر دو محله محسوب باشد ، با فرض خروج روزانه از منزل به محل كار قصد اقامت صحيح نيست و نماز و روزه قصر است و نمازهاى گذشته اگر مخالف وظيفهء مقرره انجام شده قضاء دارد .

س 349

- اين جانب در پادگان محل خدمتم كه در تهران مىباشد ، قصد ده روز نموده نماز را تمام خوانده و ماه رمضان هم روزه گرفتم ، در اين مدت هر سه روز يك مرتبه به منزل يكى از بستگان كه در حدود پانزده يا شانزده كيلومترى پادگان واقع شده بود ، مىرفتم و روز بعد بر مىگشتم و اطلاعى از فتواى امام در مورد بلاد كبيره نداشتم ، لطفا بفرماييد ، تكليفم در برابر نمازها و روزه‌هاى انجام شده چيست ؟

ج

- اگر از اوّل قصد داشتيد در دو محلّه ده روز بمانيد قصد اقامت صحيح نيست و حكم مسافر داريد .

س 350

- انّى طبيب بيطرى مهجّر من العراق اسكن فى قزوين و لست مستوطنا بل ناو الرجوع الى اهلى و بلدى فى العاجل القريب ( ان شاء اللّه ) و انّ