تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
گردد ، بعد از بازنشستگى براى ادامهء زندگى به تهران برگردد .

ج

- اگر قصد زندگى دائمى در يك محلهء تهران دارد ، آنجا وطن او محسوب مىشود و انتقال موقّت مضرّ به قصد توطن نيست .

س 307

- در سال 50 به تهران آمدم و قصد برگشتن به وطن اصليم را ندارم ولى بعد از بازنشستگى شايد برگردم و در اين مدّتى كه ساكن تهران بوده‌ام هر چند سال در محلّى ساكن بوده‌ام ، وضع نماز و روزه‌ام چه مىشود ؟

ج

- تا از وطن اصلى اعراض نكرده‌ايد حكم وطن باقى است و در تهران حكم مسافر داريد مگر در يك محلّه قصد توطّن و سكونت دائم بنماييد و مدّتى هم در آن بمانيد كه عرفا گفته شود ساكن هستيد .

س 308

- تعدادى از دانشجويان شهرستانى مقيم تهران هستيم كه براى انجام كارهاى عملى به خارج از دانشكده مىرويم و بعضى از دانشجويان اظهار مىدارند كه اين خروج ما خروج از محله‌اى است به محله ديگر ، لذا مىگويند نماز ما شكسته [ است ] و نمىتوانيم روزه بگيريم ، وظيفهء ما را بيان فرمائيد ؟

ج

- اگر در محلّى از تهران قصد اقامت ده روز نماييد بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى ، رفت و آمد تا كمتر از چهار فرسخ ضرر به قصد اقامه نمىزند .
استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 218 | السيد الخميني