ج
- اگر سه شك در آن بكند ، كثير الشك است .
س 160
- اگر كسى احتمال دهد ( يا برايش يقينى باشد ) كه در اثر توجه به شكيات در نماز ، كثير الشّك مىشود ، آيا مىتواند براى جلوگيرى از آن ، قبل از كثير الشك شدن ، به شكش اعتنا نكند ؟
ج
- اگر كثير الشّك نشده بايد به وظيفهء شك عمل كند .
س 161
- در رسالههاى عمليه آمده است كه كثير الشك كسى است كه در يك نماز سه مرتبه شك كند يا در سه نماز پشت سر هم شك كند ، آيا اين مسأله در مورد يك شك است ( مثلا سه بار در يك نماز شك كند كه يك سجده بجا آورده يا دو سجده ) يا اين كه شامل هر شكى ( كه سه بار در يك نماز يا در سه نماز پشت سر هم باشد ) ، مىشود ؟
ج
- در صورت اختلاف متعلّق شك نيز كثير الشك صادق است .
س 162
- بر اثر كمى حافظه و ناراحتىهاى جسمى و روحى و خانوادگى ، كثير الشك شدهام و در نمازها زياد حواسم پرت مىشود ، هر چه مسائل مربوط به شكيات را مىخوانم زود فراموشم مىشود ، به همين جهت تا كنون به شكيّات كمتر اعتنا كردهام يا به « سجده سهو » اكتفا مىكنم ؛ در حالى كه بارها نماز را تكرارى خواندهام امّا بازهم حواسم پرت مىشود ، تكليف چيست ؟
ج
- شك كثير الشك اعتنا ندارد و نماز صحيح است .
س 163
- كسى كه در مورد ركعت اوّل و دوّم و همچنين سجدهء اوّل و دوّم ؛