مقصد پنجم در بيان « عدل » و ضد آن است كه « جور » است
و در آن ، چند فصل است :
فصل اوّل مقصود از عدالت وجور
] بدانكه عدالت عبارت است از : حد وسط بين افراط و تفريط ، و آن از امّهات فضايل اخلاقيه است ، بلكه عدالت مطلقه ، تمام فضايل باطنيه و ظاهريه و روحيه و قلبيه و نَفْسيه و جسميه است ؛ زيرا كه عدل مطلق ، مستقيم به همه معنا است :
چه در مظهريت اسماء و صفات و تحققِ به آنكه استقامت مطلقه است و مختص به انسان كامل است ، و رَبِّ آن حضرت اسم اللَّه الأعظم است كه بر صراط مستقيم حضرات اسمائى است ؛ چنانچه فرمايد :
ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
« 1 » .
پاورقی
( 1 ) - « هيچ جُنبدهاى نيست مگر آنكه زمام اختيارش را او [ خداوند ] گرفته است ، هر آينه پروردگار من بر راهى راست مىباشد » . ( هود ( 11 ) : 56 )