غيبت و هتك ستر ؛ و از عيوب و ذنوب خود هيچگاه نسيان نمىكند ؛ كه نسيانِ گناهان از بزرگترين عقوبات حق است در دنيا كه انسان را از جبران آنها باز مىدارد ، و از بزرگترين اسباب عقاب است در آخرت .
و تا بندهء خدا به طاعت حق و مداقّهء در احوال خود و مطالعهء در معايب نفس مشغول است ، و از آنچه در دين خدا عار است بر كنار است ، از آفاتْ دور و در درياى رحمت حق مستغرق ، و به گوهرهاى حكمت فائز است ؛ و اگر نسيان ذنوب خود كرد و از معايب خود غفلت ورزيد و خودبين و خودخواه شد و اعتماد به حول و قوهء خود كرد ، رستگارى نخواهد ديد و به فلاح نائل نشود .
فصل ششم در ازالهء نجاست از بدن و لباس و تخليهء جوف از ارجاس و باطن از وسواس خنّاس است
نجاستْ دورى از محضر انس و مهجورى از مقام قدس است ، و منافى با نماز است كه معراج وصول مؤمنين و مقرّب ارواح متقين است .
[ مقصود از ازالهء نجاست از نظر عامّه ، خاصّه ، و اهل معرفت و اصحاب قلوب ]
و آن پيش عامّه ، قذارات معهوده است ؛ و پيش خاصّه ، قذارات معنويه است ؛ و پيش اهل معرفت و اصحاب قلوب ، همهء عالم است به جنبهء سوائيت كه مظهر شيطان رجس نجس است ؛ و در آداب خلوت وارد است :
« بِسْمِ اللَّه وَبِاللَّه ، اعُوذُ بِاللَّه مِنَ الرّجْسِ النَّجِسِ الْخَبيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيْطانِ الرَّجيم » « 1 » ؛
هامش
( 1 ) - « به نام خدا و به ( ذات مقدّس ) خدا ، پناه مىبرم به خدا از پليد ناپاك ، خبيث