نامه [ به آقاى امامى مازندرانى ساروى پيرامون قانون اساسى و رفتن شاه ]
زمان : 19 فروردين 1357 / 1 جمادىالاول 1398
مكان : نجف
موضوع : قانون اساسى و رفتن شاه
مخاطب : امامى مازندرانى ساروى ، مرتضى
بسمه تعالى
غره ج 1 98
به عرض عالى مىرساند ، مرقوم محترم كه حاكى از سلامت مزاج شريف و حاوى تفقد از اينجانب بود موجب تشكر گرديد . بحمداللَّه تعالى با همه گرفتاريها كه براى ملت ايران هست جنبش بىسابقه در تمام طبقات پيدا شده است كه به خواست خداى تعالى منتهى به فرج خواهد شد از زحمات و فعاليتهاى جنابعالى بايد تقدير و تشكر كنم اميد است خداوند تعالى توفيق خدمت به اسلام و مسلمين به همه ما بدهد مسأله چهارچوب قانون اساسى و حقوق بشر كه اكنون زبانزد جناح سياسى است و گاهى در كلمات غير آنها هم ديده مىشود آنچه مورد اعتراض اينجانب است با اين كلمه صحه بر رژيم پهلوى گذاشته شود چنانچه تصريح نمودهام و بايد حتماً در آن مانع نتيجه احتراز كرد و اگر صحبت از قانون اساسى شد بايد مواد مربوط به سلطنت را استثناء نمود و من هيچ بعيد نمىدانم كه بعض اشخاص يا بعض جناحها به نفع شاه اين مطلب را عنوان كنند گرچه ديگر براى او دارويى نيست به خواست خداوند و بايد برود . والسلام عليكم و رحمةاللَّه .