نامه [ به آقاى حسين خادمى در پاسخ به نامه ايشان ]
زمان : 3 مرداد 1345 / 6 ربيعالثانى 1386
مكان : نجف
موضوع : پاسخ نامه
مخاطب : خادمى ، حسين « 1 »
بسمهتعالى
6 ربيعالثانى 86
به عرض عالى مىرساند ، مرقوم محترم كه حاكى از سلامت مزاج مبارك بود موجب تشكر گرديد . از مطالبش مطلع شدم . غرض اينجانب جز حفظ حيثيات سركار نبوده و نيست . به طورى كه مرقوم شده است اين مؤسسه موافق صلاح است و يَرى الشاهد مالايَرى الغايب . و ممكن است بعضىها كه مطالبى گفتند يا بىاطلاع بوده يا غرض در كار بوده است . در هر صورت جنابعالى هرطور صلاح مىدانيد عمل فرماييد . راجع به كمك نكردن ديگران در شهريه ، مرقوم شده بود گرچه مبهم بود ، لكن بهحسب قواعد همين نحوها بايد باشد و تاكنون هم انتظار نمىرفت ادامه داشته باشد با اين سختيها و گرفتاريها . از نظر اينجانب هم مطلب مهم نيست . مقصود اداى وظيفه است هر وقت ميسور نشد شايد بهتر باشد و مسئوليت كمتر .
از جنابعالى در مظان استجابت دعوات ، اميد دعاى خير دارم . والسلام عليكم و رحمةاللَّه .
روحاللَّه الموسوى الخمينى
هامش
( 1 ) - پشت پاكت نامه چنين مرقوم شده است : « اصفهان ، خدمت ذىشرافت حضرت مستطاب سيد العلماء العاملين و حجتالاسلام و المسلمين آقاى حاج آقا حسين خادمى - دامت بركاته » .