درياى بيكران عرفان خود مىچشاند و آنان را محو و نابود مىكند :
پس عدم گردم عدم چون ارغنون * گويدم انا إليه راجعون
پس تو اى نويسندهء محروم از همه معارف و بى خبر از كون و مكان ، قلم را بشكن و صحيفه را ببند و از حدّ خود كه هواهاى نفسانى چون تار عنكبوت بر سراسر وجودت پيچيده و هر روز و شب افزون مىگردد به فضل لا يزال الهى پناه ببر « انّه ذو رحمة واسعة »
و من اين كتاب بزرگ را به فرزند عزيزم كه در جبههء او نور و نورٌ عَلى نُور مىبينم و آن عزيز كه يادگار احمد « 1 » و از سلالهء پاك ائمهء اطهار - عليهم سلام اللَّه - و پروردهء دامن پاك مادر عزيزش كه سلالهء پاك ائمهء اطهار و از طباطبايىها كه افتخار فرزندى حسنين را دارند اهدا كردم و اميدوارم او از علماى برجسته و فقهاى متعهد و از عرفاى مجاهد فى سبيل اللَّه در دو جبههء ظاهر و باطن شود و از اين كتاب مقدس به طور شايسته بهرهمند گردد و پدر پير خود ، خمينى را كه عمرى با هواى نفس و عصيان و ناسپاسى گذرانده و اكنون با روى سياه و كولهبارى از معصيت بدون هيچ اميد - مگر به فضل خداى رحمان - از اين دار و ديار به دار و ديار ديگر مىرود از طلب رحمت و دعايى و بخشش گناهان بر او منت نهد .
خداوندا ، اين عائله را به تو سپردم و از هيچ كس اميدى ندارم ؛ تو خود با عنايات خويش آنان را تحت تربيت خويش قرار ده .
به تاريخ شب سه شنبه 22 آذرماه 1367 / سوم جمادى الاولى 1409
بندهء عاصى خدا .
روح اللَّه الموسوي الخمينى
هامش
( 1 ) - آقاى سيد احمد خمينى