پيام [ به ملت ايران به مناسبت هفته دفاع مقدس ( تجليل از رزمندگان و شهدا ) ]
زمان : 31 شهريور 1366 / 28 محرّم 1408
مكان : تهران ، جماران
موضوع : تجليل از رزمندگان اسلام و شهدا
مناسبت : سالگرد آغاز جنگ تحميلى عراق عليه ايران ( هفتهء دفاع مقدس )
مخاطب : ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً
« 1 » اين اجر عظيم كه به قلم با عظمت عظيم مطلق وعده داده شده است ، چگونه آن را با فكر ناچيز بشر مىتوان تحليل كرد . گويى اين اجر عظيم همان حب خداوند تعالى است كه در سورهء مباركهء صف آمده است :
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ .
« 2 » محبوبيت نزد بارگاه احدى را كدام فيلسوف توانا يا عارف علمى بزرگ دانا مىتواند درك كند تا از آن سخن گويد و يا به سخن قلم درآورد ؟ آيا اين حب نافله است كه در نتيجهء تقرب به آن بندهء خاكى پا بر سر ملك و ملكوت اعلا نهد و حق - جل و علا - با جاذبهء غيبى خويش سمع و بصر و قلب او شود و آنچه بشنود يا ببيند يا ذوق عرفانى كند با سمع و بصر و قلب حق - جل و علا - باشد و نبيند جز به بصر حق و نشنود جز به سمع حق و نداند جز به علم حق و حجابها مرتفع شود و جهان را آنچه كه هست مشاهده كند كه
اللَّهُمَّ أَرِنِى الْأَ شْياءَ كَما هِىَ ، « 3 »
يا قرب فريضه است كه در آن شخص و شخصيت محو شود و صعق « 4 » رخ دهد و خود و خودى از ميان برود و كثرت به تمام معنى رخت بربندد و نه
هامش
( 1 ) - بخشى از آيهء 74 سورهء نساء : « مؤمنان بايد در راه خدا با آنان كه حيات مادى دنيا را بر آخرت برگزيدند جهاد كنند ، و هر كس در جهاد به راه خدا كشته شد يا فاتح گرديد ، زود باشد كه او را در بهشت ابدى اجرى عظيم دهيم »
( 2 ) - سورهء صف آيهء 4 : « خدا آن مؤمنان را كه در صف جهاد كافران مانند سد آهنين همدست و پايدارند ، بسيار دوست مىدارد »
( 3 ) - خدايا ، [ حقيقت ] اشياء را آن چنان كه هست بر من بنما »
( 4 ) - به معناى بيهوشى از شدت ترس يا از شنيدن صداى خوفانگيز است . امّا در اصطلاح عُرفا « صعق » فانى شدن در حق است هنگامى كه تجلى ذاتى حق ، محترق شود و بر بندگان خاص او وارد شود .