نامه [ به آقاى محمد حمزهاى ( اسير ايرانى در عراق ) و دعا براى ايشان ]
زمان : 1366 ه . ش / 1407 ه . ق
مكان : تهران ، جماران
موضوع : پاسخ نامهء اسير ايرانى در عراق
مخاطب : حمزهاى ، محمد
[ بسم اللَّه الرحمن الرحيم . اللهم إياك نعبد و إياك نستعين . مادرم سلام . اين نامه مخصوص پدر بزرگوارم هست . پدر عزيز و هادىام و مايهء دانايىام و داراى روح خدايىام ، سلام عليكم . گرچه مشكل است معرفت قدر تو ، اما اين جملاتى است تقديم به قلب تو . وصفت را از چند چيز پرسيدم . از كوه ، گفت از من استوارتر . از دريا ، گفت از من خروشانتر . از خورشيد ، گفت از من تابانتر . گاهى كه سر انقياد به حال تحقير بر دامنت گذاشتيم ، به ما فرزندانت فرمودى : اگر لايق باشم ، دست و بازويتان را مىبوسم . دانى چرا چنين شاعرانه مىگويم . ديدهاى پروانه را گرد شمع مجنون وار فقط سر سوداى وصال نور دارد . من الآن چنينم و ياد وصال در خاطرم هست كه از او دورم ، اما عيان مىبينم كه اگر مولايت بخواهد ، به زودى شايد تو را ببينم ، و گر نبينم وعدهء ما بر سر حوض با مادرت . ان شاء اللَّه . خدا حافظ - التماس دعا ( پدر ، ما را حلال كن ) - 22 / 4 / 66 ] .
به نام خدا
فرزند عزيزم ، نامهء شما كه از سلامت مزاجتان به حمد اللَّه خبر داد ، و اصل شد و موجب خرسندى از اين جهت ، و افسردگى از جهات ديگر شد . عزيزم ما سلامت هستيم و به شما و ساير دوستان دربند دعا مىكنم . شما نگران نباش . اين نحو گرفتاريها براى دوستان خدا هميشه بوده و موجب بلندى مقام و رحمت خدا هست . اميدوارم به زودى همگى با سلامت به وطن خود بازگرديد . به دوستانتان سلام مرا برسانيد . خداوند به شماها صبر و اجر عنايت كند . - عبد . . . « 1 »
هامش
( 1 ) - براى رعايت مسائل حفاظتى ، امام خمينى به صورت مستعار امضا كردهاند ، چرا كه در صورت لورفتن ، مخاطب نامه در اسارتگاه زير شكنجههاى مأمورين صدام قرار مىگرفت