پيام [ به ملت ايران به مناسبت رحلت آقاى مرتضى حائرى يزدى ]
زمان : 15 اسفند 1364 / 24 جمادى الثانى 1406
مكان : تهران ، جماران
موضوع : درگذشت آقاى مرتضى حائرى يزدى
مخاطب : ملت ايران
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
رحلت اسفانگيز حضرت آيت اللَّه آقاى حاج آقا مرتضى حائرى - رحمة اللَّه عليه - موجب كمال تأثر و تأسف گرديد .
ايشان در علم و عمل به حق خلف بزرگوار مرحوم آيت اللَّه عظمى ، استاد معظم ، حضرت آقاى حاج شيخ عبد الكريم - رضوان اللَّه تعالى عليه - بودند . « و كَفَى بِهِ شَرَفاً و سَعَادة » . « 1 » اين جانب از اوايل تأسيس حوزهء علميهء پر بركت قم ، كه به دست مبارك پدر بزرگوارشان تأسيس شد و موجب آن همه بركات شد ، آشنايى با ايشان داشته ؛ و پس از مدتى از نزديك معاشر و دوست صميمى بوديم ؛ و در تمام مدت طولانى معاشرت جز خير و سعى در انجام وظايف علميه و دينيه از ايشان مشاهده ننمودم .
اين بزرگوار علاوه بر مقام فقاهت و عدالت ، از صفاى باطن به طور شايسته برخوردار بودند ؛ و از اوايل نهضت اسلامى ايران ، از اشخاص پيش قدم در اين نهضت مقدس بودند .
« جزاه [ اللَّه ] عَنِ الإِسلام خيراً » .
اين جانب به ملت محترم ايران ، بويژه به اهالى وفادار قم و حضرات علماى اعلام و مدرسين معظم حوزهء علميهء قم ، تسليت عرض مىكنم ؛ و براى خاندان معظم ايشان و فاميل محترمشان ، خصوصاً حضرت حجت الاسلام آقاى حاج آقا مهدى حائرى
هامش
( 1 ) - « شرافت و نيكبختى او را كفايت است » .