خودم است ، به ديگران هيچ كارى ندارم ، آنها اختيارش با شما و با خود آنهاست . من ميل ندارم راديو هر وقت باز مىشود اسم من باشد ، مدتهاست كه از اين جهت متنفرم ، اين كار غلطى است ، به اندازهء متعارف نسبت به همه خوب است ، زيادىاش مضر است ، اين به ضرر مطبوعات است و مطبوعات را سبك مىكند . اشخاص ، شخصيتهايشان با خودشان است ، اين طور نيست كه اگر اسمشان زياد يا كم مطرح گردد ، شخصيتشان زياد يا كم شود . در ايران هر كس معلوم است چه جورى است . بنا بر اين ، آنچه راجع به خودم مىگويم اين است كه اگر قرار است عكس مرا بگذاريد ، به جاى آن ، عكس يك رعيت را بگذاريد و زيرش بنويسيد اين رعيت چه كار مهمى كرده است .
مسئلهء ديگر ، عمده اين است كه تكرار نباشد . به عقيدهء من اين سه روزنامه با هم تفاهم كنند و مسائل را مختصرتر بنويسند ، مفيدتر و كمتر بنويسند ، طولانى و تكرارى نباشد .
مردم وقتى مىخوانند استفاده كنند ، احساس كنند مطلبى است . اينكه بگويند من هر روز به كى ، چى گفتم ، اين تكرارى است . آخر هر روز من يك مسألهاى را مىگويم ، و هى تكرار مىكنند كه فلانى چه گفت . اين چه فايدهاى دارد . اما در هر گوشهء كشور اگر اتفاقى افتاده باشد ، اين خبر است و اخبار را براى مردم گفتن مفيد است .
طرح انتقادات سالم در مطبوعات ، نه انتقامگيرى
مسئلهء ديگر راجع به انتقاد ، البته روزنامهها بايد مسائلى كه پيش مىآيد را نظر كنند ، يك وقت انتقاد است ؛ يعنى انتقاد سالم است ، اين مفيد است . يك وقت انتقام است ، نه انتقاد ، اين نبايد باشد ، اين با موازين جور در نمىآيد . انسان چون با يكى خوب نيست ، در مطبوعات او را بكوبد ، كار درستى نيست . اما اگر كسى خلاف كرده است ، بايد او را نصيحت كرد ، پرده درى نباشد ، ولى انتقاد خوب است . بايد در اين امور خيلى ملاحظه بفرماييد تا مطبوعات مركزى باشد براى استفادهء عموم ، و اينكه مردم بفهمند بايد چه بكنند و بايد چه بشود .
بيان اخبار مفيد در مطبوعات
در مورد اخبار ؛ اخبار روزنامهها تكرارى نباشد ، آخر كى با كى ملاقات كرده ، اين چه