جوانهايش يكى يكى از بين مىرفتند ، صورتش افروختهتر مىشد . « 1 » براى اينكه مىديد روى مقصد دارد مىرود . وقتى بنا شد كه همهء ما مىخواهيم كه خدمت كنيم به اين كشور ، مىخواهيم كه آن مسائل سابق برنگردد ، مىخواهيم كه اسير نباشيم در دست مستشارهاى امريكايى يا قلدرهاى روسى ، ما كه بنا داريم اين طور باشيم ، راهش اين است كه ما با هم باشيم . يعنى همان طورى كه توده مردم ، به حسب نوع اين توده مردم هستند ، سران مردم ، هم اين طور باشند .
توجه به اعمال و گفتار در جلوگيرى از اختلافات
و من گاهى شايد بسيارى از اوقات خوف اين را دارم ، و از اين خوف هم گاهى ناراحتم كه نبادا مردم براى خاطر ما بهشت بروند و ما جهنم و آن وقت مشرف باشند آن بهشتيها بر ما ، ما آن خجالت را چه بكنيم . آنها براى رضاى خدا عمل كردند و مىكنند و شما آقايان را به كرسى وكالت نشاندند و حالا هم باز دستهء ديگر را نشاندند . آنها براى خدا كار كردند . اگر ما انحراف پيدا كنيم و بالخصوص اختلاف ايجاد كنيم ، به واسطه حرفهايمان اختلاف ايجاد كنيم ، اين خوف همان معنا هست كه فردا ما در عذاب باشيم و آنها در نعمت باشند ، و آنها به ما بگويند ما براى خاطر شما آمديم به بهشت و شما چرا رفتيد جهنم ! و اين خجالتى كه انسان در آن روز خداى نخواسته مىكشد از آن آتش سختتر است . مجلس گمان نكند كه در يك مجلس صحبت مىكند ، ائمهء جمعه گمان نكنند كه در يك جاى محدود صحبت مىكنند ، امروز ديگر حدود برداشته شده است ، ديوارها ريخته شده است . اگر ديروز يك كسى در يك مجلسى مثلًا ، يا در محل اقامهء جماعت و جمعه صحبت مىكرد ، در يك جمعيت محدودى صحبت مىشد و تمام مىشد . امروز همه مىدانيد اين طور نيست ، خصوصاً در ايران كه مجلسش منعكس مىشود مستقيماً ، و راجع به خطب جمعه هم منعكس مىشود و من گاهى وقتها چيزهايى را كه از راديوى خارج مىشنوم ، بعدش از راديوى خودمان مىشنوم ، آنها زودتر از ما
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 6 ، ص 154 ، حديث 9 ، ( از معانى الاخبار ) .