برسانيم . آنها البته از باب اينكه ناراحت هستند از اينكه دستشان از منافع خودشان در اين كشور كوتاه شده است ، و خوف اين را دارند كه از كشورهاى ديگر هم كوتاه بشود ، اين است كه توطئههاى خودشان را مىكنند و خواهند كرد بعد از اين ، و خداى تبارك و تعالى هم اين توطئهها را خنثى خواهد كرد ان شاء اللَّه . و من اميدوارم كه به يمن بركات حضرت صاحب - سلام اللَّه عليه و روحى فداه - اين كشور ، كشور پيشرفتهاى بشود از حيث اخلاق ، از حيث ديانت ، از حيث معنويات و از حيث همه چيزها ، ماديات و همه چيز . و به حمد اللَّه ما هر روزى را كه مىگذرانيم از روز سابق براى ما بهتر است . و من اميدوارم كه اين سال بهتر از همه سالها باشد و خداوند همه را توفيق بدهد كه قدر نعمتهاى خدا را بدانند و بدانند كه همه چيز از اوست . اگر همه چيز را از او دانستند ديگر در هيچ چيز ناراحت نمىشوند . ناراحتيها براى اين است كه انسان از خودش مىبيند . ما در فقدان عزيزانمان كه ناراحت مىشويم براى اينكه ، اينها را از خودمان مىدانيم . اگر ما همه را از خدا بدانيم و ببينيم كه اينها نعمتى هست كه خدا داده ، نعمتى هست كه خدا مىبرد پيش خودش ، شهدا مهمان خدا هستند ، اگر اينها را ما واقعاً در قلبمان ادراك بكنيم . عيد مىشود براى كسانى كه شهيد دارند ، عيد مىشود براى كسانى كه مجروح شدند ، عيد مىشود براى كسانى كه در راه خدا عزيزان خودشان را از دست دادند ، براى اينكه اين عزيزان ، عزيزان خدا هستند ، اينها همه از او هستند .
مجامع بين المللى مدافع جنايات صدام
و من اميدوارم كه اين حس و اين ايمان در ما پيدا بشود و تقويت بشود اميدوارم كه اين مسلمين به خود بيايند . شما مىبينيد كه در حالى كه صدام آن كار را كرد ، آن جرم را مرتكب شد ، ما را محكوم كردند به جاى اينكه اينها بنشينند با هم و بگويند كسى كه روى مسلمين ، روى ملت عرب ، روى ملت غير عرب ، روى فارس ، روى همه ، بمبهاى شيميايى مىريزد ، اين محكوم است در دنيا ، لكن مجامع دنيا يك كلمهاى مىگويند ، باز هم مىگويند باز معلوم نيست كه مال آنجا باشد ، معلوم نيست كه اينها آن باشد و ما را