در ايران هستند ، يا يك انسانهايى در ايران هستند ، با ايران به اينكه عنوان اسلامى پيدا كرده است . و الّا اين ايران بوده زمان محمد رضا ، زمان ديگر با آن مخالفت نداشتند ، بلكه موافقت هم داشتند . براى اينكه ، آن ايران ، ايرانى بود كه در دست آنها بود و درخواست آنها بود ، اما ايرانى كه در دست آنها نباشد و مخالف با آنها باشد و خواست آنها را نخواهد انجام بدهد ، آنها اين ايران را نمىخواهند و به عنوان ايران ، اسلام را دارند مىكوبند .
تبليغات مسموم عليه نظام اسلامى ايران
و ما بايد هر چه بيشتر مسئلهء تبليغاتمان را - خصوصاً در خارج - بايد دولتها و بايد ملت هر چه بيشتر تبليغات را به آن دامنبزنند در مقابل آن تبليغاتى كه الآن در دنيا هست . شما ببينيد در همين دههء فجر و در بيست و دو بهمن كه آن جمعيت عجيب و غريب در صحنه بود ، قبلش بعضى از اين ايرانيهايى كه بيرون رفتند ، فرار كردند ، اينها يك شيوهء خاصى دارند ، مىگويند كه مردم بيرون نياييد . دنبال او هر چه بيرون آمده باشد آنها كار ندارند . بعد مىگويند كه ديديد هيچ كس بيرون نيامد . وضعشان اين طورى شده . يك جور شكستخوردگى مفتضحانهاى هست كه مبتذل شده است . يك كلمه ، خوب ، بيرون نيايد ، كه معلوم نمىشود چى بيرون آمده ، كى نيامده . بيرون آمدهها معلوم مىشود ، بيرون نيامدهها . اينها يك دفعه نمىگويند بابا بيرون بياييد شما هم يك طرف شهر باشيد تا ببينيم چىاند ، آنها كه بيرون مىآيند كىاند . از آن طرف مىگويند همهء ايران با ما هستند ، از آن طرف مىگويند اگر بخواهند بيايند بيرون آنها را چه خواهند كرد . خوب ، اگر همهء ايران با شما هستند ، چطور چه خواهند كرد ؟ بيست و دوم بهمنى كه به اين وضع بوده ، نه در رسانههاى گروهى خارج يك چيزى گفتند كه قابل ذكر باشد و نه - در - كسانى كه در خارج نشستهاند و به ضد ما صحبت مىكنند . بيست و دوم بهمن را به حسب آن طورى كه همه گزارش دادهاند ، خوب ما صحنههايش را مىبينيم يك چيز چشمگيرى بود ، خيلى زياد بود . بعضيها مىگفتند كه اين تقريباً مثل آن اجتماعات اول عاشورا و آن وقتها بوده است . ولى مع ذلك در دنيا منعكس نشد و اين طور شد .