آن عدالت اجتماعى و عدالت حقيقى را كه حضرت امير قدرت بر پياده كردنش داشت ، نمىتوانيم ماها و هيچ كس ، قدرت نداريم كه پياده كنيم ، لكن اگر آن الگو پيدا شده بود و حالا هم ما بايد به يك مقدار كمى كه قدرت داريم تمسك كنيم . تمسك به مقام ولايت معنايش اين است كه ، - يكى از معانىاش اين است كه - ما ظِلّ آن مقام ولايت باشيم . مقام ولايت كه مقام توليت امور بر مسلمين و مقام حكومت بر مسلمين است ، اين است كه چنانچه حكومت تشكيل شد ، حكومت تمسكش به ولايت امير المؤمنين و اين است كه آن عدالتى كه امير المؤمنين اجرا مىكرد ، اين هم به اندازه قدرت خودش اجرا كند . به مجرد اينكه ما بگوييم ما متمسك هستيم به امير المؤمنين ، اين كافى نيست ، اين تمسك نيست اصلش . وقتى كه حكومت الگو قرار داد امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه - را در اجراء حكومتش ، در اجراء چيزهايى كه بايد اجرا بكند ، اگر او را الگو قرار داد ، اين تمسك كرده است به ولايت امير المؤمنين . چنانچه او الگو نباشد ، يا اينكه تخلفات حاصل بشود از آن الگوى بزرگ ، هزار مرتبه هم روزى بگويد « خدا ما را از متمسكين قرار داده است » ، جز يك كذبى چيزى نيست . و مجلس كه از مقامات بلند يا بلندترين مقام كشورى است ، چنانچه الگو قرار داد آن چيزى كه امير المؤمنين مىخواست ، و آن عدالتى را كه آن در همان برههء كمى كه به او مجال دادند - خيلى كم مجال پيدا كرد - اگر الگو قرار بدهند آن را براى اينكه احكام را و امورى كه بايد محوّل به آنهاست به آن نحو اجرا بكنند ، به آن نحو تصويب بكنند و دقت بكنند ، آن وقت مىشود گفت كه مجلس ما هم از متمسكين به امير المؤمنين هستند . و ما چنانچه مجلس نتواند اين كار را بكند ، يا خداى نخواسته نخواهد اين كار را بكند ، يا بعض افراد نگذارند كه اين كارها بشود ، آن وقت ما نمىتوانيم بگوييم كه يك مجلس متمسك به ولايت امير المؤمنين داريم . و هكذا قوّهء قضائيه ، اگر قوّهء قضائيه هم تبعيت نكند از آن قضاء امير المؤمنين كه «
اقْضاكُمْ عَلِىٌ » « 1 »
و اگر تبعيت نكند از قضاوت اسلام ، متشبث به همان قضاوت اسلامى نباشد ، آن هم هر چه
هامش
( 1 ) - « مانند على ( ع ) قضاوت كنيد » .