پيام [ به خانوادههاى شهيدان ( تجليل از مقام شهيد ) ]
زمان : 20 آذر 1361 / 25 صفر 1403
مكان : تهران ، جماران
موضوع : تجليل از مقام شهيدان
مخاطب : خانوادههاى شهيدان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
از شهيدان ارجمندى كه خداوند تعالى در شأن آنان كلمهء بزرگ
أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
« 1 » را فرموده است ، بشرى قاصر مثل من چه تواند گفت . آيا بار يافتن نزد خداوند و ضيافت مقام ربوبى از آنان را مىتوان با قلم و بيان و گفت و شنود توضيح داد ؟ آيا اين همان مقام
فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
« 2 » نيست كه حديث شريف بر سيد شهيدان و سرور مظلومان منطبق نموده است ؟ آيا اين جنت همان است كه مؤمنان در آن راه دارند ، يا لطيفهء الهى آن است ؟ آيا اين بار يافتن و ارتزاق نزد رب الارباب همان معنى بشرى آن است ، يا رمزى الهى و والاتر و فوق برداشت بشر خاكى ؟
بارالها ، اين چه سعادت عظيمى است كه نصيب بندگان خاص خود فرمودى كه ما از آن محروميم . اكنون من به مادران و پدران مربى اين بندگان خاص خدا و همسران و بازماندگان اين عزيزان به جاى تسليت ، تبريك عرض مىكنم .
يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً
. « 3 » و السلام على عباد اللَّه الصالحين .
روح اللَّه الموسوي الخمينى
هامش
( 1 ) - بخشى از آيهء 169 سورهء آل عمران : «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» آنان را كه در راه خدا كشته شدند ، مردگان مپنداريد ، بلكه زندگانى هستند كه نزد پروردگارشان روزى مىخورند
( 2 ) - سورهء فجر ، آيهء 29 و 30 : « و در زمرهء بندگان من داخل شو ، و به بهشت من درآى »
( 3 ) - بخشى از آيهء 73 سورهء نساء : « كاش با شما بودم تا بهرهمند مىشدم به بهرهاى بزرگ »