پيروزى خود و اربابان جهانخوار خويش را در آغوش مىگيرند ، دست به اين جنايت بزرگ زدند و در لحظاتى دردناك هفتاد و چند نفر مؤمن متعهد و فرزندان برومند اسلام را كه هر يك با فداكارى خود نخلى پر بار بود ، از دست ملت گرفتند كه ناگهان صحنههاى عظيم شورانگيز و انفجارات بزرگ آدمساز ، از آن فاجعه رخ داد . چنان كه در يك شب كه مزدوران امريكايى همه چيز را به هم ريخته و آشفته و جمهورى اسلامى را سركوب شده پنداشتند ، و ملت عزيز را به سوى خود و پشتيبان خود مىانديشيدند ، چهرهء نورانى اسلامى از وراى چهرههاى نورانى حزب اللَّه جلوه نمود و تمام قصرهاى تخيلى و آمال شيطانى آنان فرو ريخت . اين سيهروزان ، انفجارى ايجاد كردند كه نور خدا را خاموش نمايند و خداوند قادر به دست مبارك حزب اللَّه انفجارى در واكنش آن ايجاد فرمود ، كه انقلاب اسلامى و همهء نهادهاى آن چون سدى آهنى و صفى مرصوص از آسيب دهر مصون ماند .
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
« 1 » . مگر شهداى بزرگوار هفتم تير در مجاهدات سرسختانهء خود و فداكارى بيدريغ در راه هدف چه مىخواستند جز پيروزى انقلاب و سرنگونى پرچم شيطانى كفر و نفاق ، و جز افتادن ماسك ريا و تزوير چهرههاى كريه و ددمنشانه به صورت خلقى و اسلامى ؟ چه بسا اگر اين شهادتهاى دلخراش واقع نمىشد ، آنان با همان خوى شيطانى و با ظاهرى فريبنده در صحنهء بازيهاى سياسى باقى مىماندند و بىامان ضربههاى خويش را به انقلاب و فرزندان راستين آن وارد مىكردند و براى اسلام و مسلمانان مظلوم سنگِ راه مىشدند و با ضربهء نهايى امريكا و ديگر ابرقدرتها جمهورى را شكست مىدادند ، يا لا اقل پيروزى را به عقب رانده و راه را طولانى مىكردند ، ولى اين فاجعهء غمناك و شهادتهاى پى در پى به پيروزى اسلام انقلابى سرعت بخشيد .
سپاس فراوان به درگاه خداوند متعال كه با عنايات خاصهء خود اين كشور بقية اللَّه
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 32 : « بر آن شدهاند تا نور خدا را خاموش سازند ، اما خداوند اراده نكرده است جز آنكه نور ( هدايتش ) را كامل گرداند هر چند كه كافران را خوش نيايد » .