سنجيد و هيچ زبانى نمىتواند از آن توصيف كند ، لكن آنچه كه بالاتر از همه اينهاست ، اين صداقت شما و اين اخلاص شما در بارگاه حق تعالى است . آنچه كه در نزد خدا ارزشش از همه بالاتر است ، اين ايثار از روى اخلاص است . همان كه خداى تبارك و تعالى در سورهء « هَلْ اتى » اهل بيت عصمت را به آن توصيف مىكند كه :
يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ
. . . « 1 » اطعامِ طعام چيزى نيست ، آن هم يك قرص جو ، آنكه اهميت دارد « على حبه » هست .
آنكه در پيشگاه حق تعالى ارزش دارد و هيچ بشرى نمىتواند آن را توصيف كند ، اين اخلاص و محبتى است كه شما داريد . شما جان خودتان را فدا مىكنيد ، و بسيار اشخاص هم هستند كه در راههاى انحرافى باز هم اين كار را مىكنند . صورت عمل ، يك صورت است ، لكن معنى دو و محتوا دو است ، ميزان محتواى عمل است ، نه صورت عمل . شمشير على بن ابي طالب - سلام اللَّه عليه - و فرود آوردن شمشير و به دشمن ، آن شمشير را ضربه زدن و او را كشتن ، اين امرى است كه در همه جا واقع مىشود و بسيارى از اشخاص اين عمل را كردهاند و مىكنند . ارزش به اينها نيست ، ارزش به آن است كه در قلب على بن ابي طالب چه مىگذشته است و مرتبهء اخلاص او چه اندازه بوده است .
قابل اندازهگيرى نبودن ارزش اخلاص
آن مرتبهء اخلاص است كه يك ضربت را با عبادت ثقلين ، عبادت جن و انس مقابل كرده است . « 2 » شما اين اخلاصتان و اين شهادت طلبى و اين ايثار براى خداست كه ارزش به شما داده است ، و ارزش او را هيچ معيارى نمىتواند اندازهگيرى كند . عزيزان من ، حفظ كنيد اين نعمت را ؛ خداوند به شما يك همچو نعمتى داده است كه شما را با عنايت ذاتى خودش ، با دست غيبى خودش متحول كرده است به يك انسانهاى خالص براى خود ، و انسانهايى كه جان و هر چه دارند ، در راه خدا ايثار مىكنند و
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ
هامش
( 1 ) - سورة « دهر » ، آية 8
( 2 ) - بحار الأنوار ، ج 39 ، ص 1 .