نامه [ به رئيس ديوان عالى كشور ( عمل به قانون در مورد عفو و آزادى محكومين ) ]
زمان : 18 اسفند 1360 / 13 جمادى الاول 1402
مكان : تهران ، جماران
موضوع : عمل به قانون در مورد عفو و آزادى محكومين و ديگر امور قضايى
مخاطب : موسوى اردبيلى ، سيد عبد الكريم ( رئيس ديوان عالى كشور )
[ حضرت آيت اللَّه العظمى بنيانگذار جمهورى اسلامى ، امام خمينى - ادام اللَّه ظله الشريف
پس از عرض سلام لطفاً نظر خود را در موارد زير بيان فرماييد :
1 - عفو و بخشودگى محكومين و زندانيان طبق قانون اساسى فقط در صلاحيت رهبر است با وضع خاصى بايد عمل شود . بعضى از حكام شرع اظهار مىدارند حضرت عالى اجازه فرمودهايد در مواردى كه صلاح مىدانند عفو كنند و گاهى در پروندهها هم نوشته نمىشود ، مثلًا طبق اجازهء خاص حضرت امام به اين جانب اين شخص بايد آزاد شود يا عفو شود ، و اين كار موجب اخلال در قضا مىشود هم در دادسراها و هم در دادگاهها . مستدعى است دستور فرماييد اين اجازات خصوصى نباشد و طبق روال هميشگى عمل شود . ] .
بسمه تعالى
لازم است بر طبق قانون عمل شود و اشخاص نبايد در اين امر دخالت كنند .
روح اللَّه الموسوي الخمينى
[ 2 - به جهت نظم در امور قضايى و دورى از هر گونه معرضيت تهمت و سوء ظن شوراي عالى قضايى پس از شور بخشنامه كرده كه قضات محترم شرع فقط به امر قضا و مجازاتهاى تعيينشدهء شرعى و قانونى اشتغال ورزند و تصدى در امور ديگر از قبيل وجوهات شرعيه و امور خيريه را به خود مردم و مراكز و اشخاص تعيين شده واگذار كنند و يا هيچ گونه دخالتى در امور مالى ننمايند ؛ اگر مورد تأييد حضرت عالى است تأييد فرماييد .