مكتبهاى انحرافى ، اين طور عنايتى كه اسلام به مسائل دارد [ آنها ندارند ] . كه قبل از اينكه نكاح واقع بشود بين مرد و زن ، راجع به آداب نكاح ، راجع به آداب زمان حمل ، راجع به آداب بچه دارى ، راجع به آداب تربيت بچه ، همهء اينها در اسلام به طور وافى هست .
از اسلام هيچ نبايد ما بگوييم يك چيزى هست كه در اسلام نيست و ما حالا پيدايش كرديم . ما بايد اگر يكوقت ديديم كه نمىتوانيم پيدا كنيم بايد بگرديم كه كجا هست و اين بلااشكال هست ، اشكال سرِ مسلمين است . اسلام همه چيز گفته ، ولى مسلمين بايد دنبالش كنند . همين قضيهء وحدت كه تذكر داديد و الآن به حمد اللَّه هفتهء وحدت است و ولادت اين مولود سعيد - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - و فرزند بزرگوارش حضرت صادق ، سلام اللَّه عليه .
دامنزدن دشمن به ايجاد اختلاف
بشر مىتواند به آمال خودش برسد ، آمال اين دنيا و آن دنيا . اين وحدت چيزى است كه در قرآن به آن سفارش شده است ، دعوت شده است . ائمهء مسلمين دعوت كردهاند به اين مسأله . دعوت به اسلام ، اصلش دعوت به وحدت است ؛ يعنى ، همه در كلمهء اسلام با هم مجتمع باشند و در آسايش . لكن همانطور كه مىدانيد نگذاشتند كه اين وحدت تحقق پيدا بكند ، خصوصاً در اين عصرهاى آخر زيادتر دامنزدند به اين اختلافات و عمده هم نظرشان به اين بود كه كارشناسهاى آنها فهميده بودند كه اگر اين اجتماع بزرگ اسلام يك وقتى به هم نزديك بشوند و پيوند كنند ، ديگر هيچ قدرتى نمىتواند با اينها مقابله كند و هيچ قدرتى نمىتواند سلطهجويى پيدا كند نسبت به اينها . و آن راهى كه آنها پيدا كردند براى مقاصد شوم خودشان ، همان بود كه بين همهء گروهها تفرقه بيندازند . شما در هر جا مىرويد مىبينيد ، حتى در يك شهر تفرقه هست . حالا كمتر است ، ولى باز هم هست . در هر شهرى ، در هر محلهاى ، دستجات مختلفى با هم اختلاف داشتند .
در قضيه عاشورا كه بايد مركز وحدت باشد همهء شهرها ، ما مىديديم حتى در شهرهاى مقدس بين دستجات سينه زن ، دستجات عزادار با هم اختلاف مىافتاد و اين