اين واجب عمل مىكنند . آن كه مىآيد و فرض كنيد كه يك مادهء منفجرهاى را مىخواهد پرت كند يك جايى ، اگر او را گرفتند و حبسش كردند و اگر هم كار را كرده است يك وقت كشتندش ، اين دفاع است ؛ اين فساد را از بين بردن است ؛ اين دفع فساد است . آن كه اين كار را دارد مىكند مفسد است ، نه شمايى كه داريد دفع مىكنيد او را . شما كه نمىخواهيد كه در يك خانهاى مادهء منفجره بريزيد ؛ شما مىخواهيد كه در منزلتان آن ريخته نشود . اين به اين است كه اين اشخاصى [ را ] كه گول خوردند ، موعظه كنيم .
ما دائماً هم موعظه مىكنيم كه اين جوانها را گول زدند ، خودشان رفتند ، دارند آب سرد مىخورند و اين جوانها و بچهها را گول زدند ، تا اينها آمدند دارند خرابكارى مىكنند و خودشان را گاهى به كشتن مىدهند و خودشان را به زحمت وامىدارند . ما اگر هر كس بيايد و توبه كند ، توبهاش را ، خدا توبهاش را قبول مىكند . ما فرض بكنيم كه يك كسى هم چون آدمى را كشته ، ولىّ دمش بايد او را بكشد ، باز ميل داريم كه توبه كند و لا اقل ، آن دنيايش صحيح باشد . ما ميل داريم همه صلح و صفا باشد ؛ همهء عالم در صلح و صفا باشند . ما اگر قدرت داشتيم ، اصلًا باروت را از بين مىبرديم و قواى منفجره را از بين مىبرديم كه عالم خالى بشود از اين جنايتها . ما نمىخواهيم با كسى دعوا بكنيم ؛ نه با عراق دعوا داريم و نه با - فرض كنيد - جاهاى ديگر دعوايى ما نداريم ، آنها دعوا دارند .
وقتى دعوا دارند تو دهنى مىخورند و خوردند . حالا هم از هر جايى هم ، همچو چيزى پيدا بشود ، همين مردماند و همين پاسداران هستند و همين ارتش است و همين جوانهاى زن و مرد ما ، از هر جا تعدى بشود تو دهنى مىخورند .
ما كه اسلام را خواستيم و مىخواهيم ، اسلام اجازه نمىدهد كه ما تعدى كنيم به يك كشورى ، لكن فرموده است كه اگر به شما تعدى كردند ، بزنيد تو دهنشان ! اگر يك دستهاى از مسلمين را - در جنگهاى سابق اين هست - اگر يك دستهاى از مسلمين را كفار سپر قرار دادند ؛ فرض كنيد كه عراق فاسد ، يك دستهاى از مسلمين بىگناه را سپر قرار داد و پشت آنها ايستاده كه بريزد ايران را بگيرد ، بر ما واجب است كه مسلمان و غير
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 118
مساهمون: السيد الخميني
ص١١٨