آن كردند كه ما شاهد بوديم و مرحوم آيت اللَّه صدر را به جرم اينكه از ظلم آنها شكايت داشت و مىخواست حكومت اسلام برقرار باشد ، شهيد كردند و خواهر مكرمهء مظلومهء ايشان را هم شهيد كردند . ما شهيد داديم ، شما هم شهيد داديد ؛ ما در حبس به سر برديم ، شما هم به سر برديد ، لكن خداى تبارك و تعالى خواست كه ملت ايران را از زير بار ظلم بيرون بياورد و به آنها توفيق داد كه در سايهء وحدت و اتكال به خداى كريم بر حكومت جائر وقت غلبه كردند و او را از كشور خودشان راندند و دست قدرتهاى بزرگ را از كشور خودشان كوتاه كردند و يك حكومت اسلامى - انسانى در ايران مستقر كردند . و مع الأسف ، دستهاى ظالم خارجى در كار است و از اول در كار بود كه نگذارند اين حكومت اسلامى مستقر بشود و نگذارند در ساير كشورهاى اسلامى هم حكومت دست خود ملت باشد . اين آدمى « 1 » كه در عراق آن همه جور و ستم كرد ، براى خاطر به دست آوردن دل قدرتهاى بزرگ ، به ايران تجاوز كرد ، آن هم به محلهاى عربنشين . اين شخص و اين جرثومهء فساد كه با اسم عُروبت به اسلام مىتازد با ملت عرب و با عربنشين ايران آن كرد كه محمد رضا به همهء ايران كرد و بدتر از او . عربهاى ايران را كشت و يا آواره كرد . زن و بچههاى مناطق عربنشين را و ساير مناطق را ، براى خاطر به قول خودش عروبت و به حسب واقع براى شيطان بزرگ « 2 » و برادرهاى شيطان بزرگ ، « 3 » آن قدر قتل عام كرده است كه قبرستانهاى ايران مضاعف شده است . در زمان حكومت جائر اين سفّاك ، چاره جز وحدت كلمه و اتكا به خدا نيست . من در سابق كه ايران بودم ، قبل از اينكه تبعيد بشوم و منتهى بشود كه به عراق بيايم ، گمان مىكردم كه عشاير عرب كه داراى سلاح هم بودند ، در مقابل اين حكومت خواهند ايستاد و خواهند او را به جاى خودش نشاند ، لكن بعد از اينكه آمدم به عراق ، تعجبم بيشتر شد كه ديدم در حضور همين عشاير و در حضور همان ملت ، رئيس روحانى ملت عراق و ملت اسلام را محاصره
هامش
( 1 ) - صدام حسين ، رئيس جمهور عراق
( 2 ) - دولت امريكا
( 3 ) - دولتهاى انگليس و فرانسه .