مصيبت ديده هستند . و شما در بازار برويد و چيزهايى تهيه كنيد و عيش و عشرت را به راه بيندازيد ، اين مناسب با مقام انسانيت شما نيست ؛ مناسب با مقام اسلاميت شما و برادرى شما نيست . من تقاضا مىكنم امسال يك قدرى سبك بگيريد اين چيزها را . امسال به جاى اينكه براى فرزندان خودتان چيزهايى غير ضرورى تهيه كنيد ، به جاى اين ، براى اين معلولينى كه در بيمارستانها الآن هستند و براى آوارگانى كه در سرتاسر كشور جا و منزل ندارند و محتاج به اين هستند كه به آنها سركشى بشود ، به آنها سركشى كنيد . برادرى خودتان را اثبات كنيد ، و همِّ مذهبى خود و همِّ دينى خودتان را اثبات كنيد . شما فرض كنيد چند روزى هم سفر كرديد و به عيش و عشرت برگزار كرديد ، بالاخره اين سفر چند روز است و تمام مىشود ؛ اما آن اثرى كه اين سفرها و اين عشرتها و اين عيشها و اين عيد گرفتنها در قلب خستهء اين مادرها و خواهرها مىگذارد ؛ آن اثر باقى است ؛ و خداى تبارك و تعالى اين قلوب را كه در حضور او اثر بر آن واقع شده است ، توجه به آن دارد . من از خداى تبارك و تعالى خواهانم كه ما را به تكاليف خودمان ، به وظايف خودمان آشنا كند .
از خداى تبارك و تعالى وحدت كلمه را خواهان هستم .
ضرورت هماهنگى بين همهء اقشار ملت
باز به ارتش و ژاندارمرى و ساير قواى مسلّحه ، پاسدارها ، عشاير - كه همهء اينها فرزندان اسلام هستند و همهء اينها فداكارى دارند مىكنند در راه اسلام - سفارش مىكنم ، تقاضا مىكنم كه همه با هم يك آهنگ باشند . اگر بنا باشد كه هر دسته على حدّه خودشان بخواهند در جنگ ، يك كار مستقل انجام بدهند ، بدانند كه پيروزى دير خواهد بود . و اما اگر همه هماهنگ باشند و تحت فرماندهى واحد باشند و همه خودشان را سرباز اسلام بدانند [ پيروزى زود حاصل شود ] جدايى امروز بين ملت ما و ارتش نيست ، و [ بين ] ملت ما و پاسدار نيست . و بايد هم جدايى بين آنها نباشد . اصلًا طرح اينكه من سپاهى هستم و آن ژاندارمرى و آن ارتشى ، طرح اين مطلب الآن در مملكت ما صحيح نيست . ما بايد