همراه داشت ، و ما از اين اسباب طبيعى كسى را نداشتيم كه همراه باشد . آخر هم كه سى ميليون جمعيت ايران بود باز در مقابل چند صد ميليون جمعيتى كه با ما مخالف بودند .
آن چيزى كه مطرح است در جنگ ، عدد نيست . آن چيزى كه مطرح هست آن قدرت فكرى انسان هست . همان قدرتى كه با اتكال به خدا در صدر اسلام ، يك عدهء كمِشان لشكرهاى زياد را به هم مىزد ، و اوضاعشان را به هم مىزد . به حمد اللَّه در مملكت ما هم با اينكه عدد كم است ، و آنها - دشمنهاى ابرقدرت - زياد ، لكن امتحان داد ملت ما به اينكه با اين وحدت كلمه ، و با اين اتكال به ذات مقدس حق تعالى ، مىتواند كه آن لشكرهاى زياد را و آن جمعيتهاى زياد را شكست بدهد . پس آنكه مطرح هست ، آن قدرتى است كه براى اشخاص از غيب پيدا مىشود ، و آن قدرت به حمد اللَّه الآن هست ، و آن طورى كه براى ما ذكر مىكنند الآن در ارتش و در سپاه پاسداران و در ساير قواى انتظامى و نظامى ما آن قدرت هست . همچنين هست كه اگر چنانچه ، دَم مرگ هم باشند ، مع ذلك فريادشان به اللَّه اكبر بلند است و حمله مىكنند . چند نفر معدود در يك پايگاهى هستند و بودند آن وقت ، و از آن طرف آن جمعيت زيادى كه در كردستان بود و حمله مىكرد . اينها با جمعيت كمى جواب آنها را مىدادند . براى اينكه ، اينها اتكال به خدا داشتند و آنها اتكال بر خدا نداشتند . پس ارتش ما نبايد بگوييم كه يك ارتشى است كه مثل ارتشهاى ديگر است . ژاندارمرى ما هم مثل ژاندارمرى ديگر است . سپاه پاسداران ما هم مثل قواى مسلح ديگران است . اين صحيح نيست . براى اينكه سپاه ديگران ، ارتش ديگرى براى كى جنگ مىكند ؟ ارتش عراق براى صدام حسين . كدام عاقل است كه براى صدام حسين جان خودش را بدهد ؟ كه چه بشود ؟ ارتش ما حجت دارد . مىگويند كه ما اگر بميريم پيش خدا مىرويم . اين روحيه است كه مقدّم مىدارد . اين روحيهاى كه عقيدهء ايمانىاش اين است كه من اگر كشته بشوم ، يك توفيقى است براى من ، و من مىروم در جوار رحمت الهى . اين روحيه است كه ما را پيروز كرده ، و ارتش ما هم اين روحيه را به حمد اللَّه دارند . و ساير قواى مسلحه ما هم از قبيل پاسدارها و ژاندارمرى و شهربانى و همينهايى كه در حال نظم و انتظام هستند . پيام من به ارتش اين است كه اولًا تقدير مىكنم از شماها
صحيفه امام ( مجموعه آثار امام خمينى ) ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٤