مؤمنين برادر هستند ، « 1 » اين يك حكم اخلاقى است ، يك حكم اجتماعى است ، يك حكم سياسى است . اگر مؤمنين ، طوايف مختلفهاى كه در اسلام هستند و همه هم مؤمن به خدا و پيغمبر اسلام هستند ، اينها با هم برادر باشند ، همان طورى كه برادر با برادر نظر محبت دارد ، همهء قشرها با هم نظر محبت داشته باشند ، اين علاوه بر اينكه يك اخلاق بزرگ اسلامى است و نتايج بزرگ اخلاقى دارد ، يك حكم بزرگ اجتماعى و نتايج بزرگ اجتماعى دارد . شما ببينيد كه در همين برهه از زمان كه اسلام در اينجا يك سايهء ضعيفى انداخته است ، اين « برادرى » كه مقدار ناقصى الآن در ايران ايجاد شده است ، چه آثار رحمتى هست در آن و چه انعكاس رحمانيت الهى در اين كشور هست . اين جهاد سازندگى كه همهء قشرهاى ملت را در تحت لواى خودش قرار داده است و جوانهاى ما از هر قشرى در اين جهاد سازندگى وارد مىشوند ، اين اثر آن اخوت اسلامى است كه دارند . اينها برادر هستند ؛ توى كشور با هم برادر هستند و لهذا ، با نظر برادرى به هم نگاه مىكند . و اخوت اسلامى اقتضاى اين را مىكند كه در اين جهت اجتماعى همه با هم كمك كنند و اين كشورى كه از خودشان هست همه آباد كنند آن را و پاكسازى كنند آن را و بسازند آن را .
اتحاد و برادرى ، منشأ پيروزىها
و اين يك حكم اخلاقى است كه در آن حكم اجتماعى هم هست و علاوه بر اين جهات سياسى دارد . جهات سياسى آن همين بود كه همه ديديد كه ملت ايران وقتى كه با هم مجتمع شدند و برادروار با هم در كنار هم بودند و همه توجه به برادرى اسلامى خود داشتند ، قدرتهاى بزرگ نتوانستند در مقابل اين برادرها ؛ در مقابل اينهايى كه مجتمع با هم شدند ، نتوانستند در مقابل اينها قيام كنند و تاب مقاومت بياورند ؛ همه راه خودشان را گرفتند و رفتند ، گرچه بعض از ريشههاى فاسدشان مخفيانه در اين ملت و در اين كشور هست ، لكن اين ريشههاى فاسد نمىتوانند اين اخوت ايمانى كه الآن در شما هست اين
هامش
( 1 ) - اشاره به بخشى از آيهء 10 ، سورهء حجرات : «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» به حقيقت مؤمنان همه برادر يكديگرند .