هر وقت صحبت مىكند به ضد آن ديگرى صحبت بكند ، آن يكى اگر صحبت مىكند بر ضد آن ديگرى صحبت بكند ، اين يك مملكت آشفتهاى مىشود . همه هم گناه را گردن آن ديگرى مىگذارند ؛ نه ، گناه گردن همهء ما هست ، همهء ما مسئول هستيم پيش خدا ؛
كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مِسْئُولٌ « 1 » .
همهمان بايد مراعات بكنيم و « راع » بكنيم و همهء ما مسئول هستيم از اين كارى كه مىكنيم . نبايد من بگويم كه همهء گناهها گردن يك كس ديگر است ، آن هم بگويد كه گردن آن يكى است . نخير ، بايد همهمان اعتراف كنيم كه رشيد نيستيم ، رشد نداريم .
رسالت خطير مسئولان در حفظ نظام اسلامى
اين مردم ؛ تودهء مردم ، مردمى بودند كه ريختند و كارها را انجام دادند . خوب حالا به عهدهء شماهاست به عهدهء ماهاست اينكه اينها گرفتند ما نگهش داريم . توده كه ديگر نمىتواند اداره كند مملكت را . توده راه افتاد و همهء كارها را تودهء مردم ، جمعيت مردم انجام داد و سپرد آن را دست شما آقايان . اينهايى كه در رأس امور واقع هستند ، اينها حالا بايد نگهش دارند . اين يك امانت الهى است كه بايد ماها نگهش داريم . اگر بنا باشد كه ما هر كدام در محلى كه هستيم ، هر رئيس كه هست با رئيس ديگرش مخالف باشد ، هر قدرتى كه هست با قدرت ديگرش - از تهران گرفته تا سرحدّات - اين طورى باشد ، يك مملكت هرج و مرجى است كه محتاج به يك قيّمى است و بعد هم براى ما قيّم معيّن بكنند . اگر ما خودمان رشيد باشيم و حالايى كه ما پيروز شديم نسبت به اين مسائلى كه تا حالا بوده است ، اگر بنا باشد كه ما رشد نداشته باشيم كه اداره كنيم مملكتمان را ، نتوانيم اداره كنيم مملكتمان را ، خودمان نتوانيم كه آن چيزى كه امانت دست ماست حفظش بكنيم ، اگر همچو رشدى نداشته باشيم ، خوب محتاج به قيّم هستيم ؛ در دنيا مىگويند اينها قيّم مىخواهند ؛ يك دستهاى هستند قيّم مىخواهند ، بايد يك كسى بيايد قيمومت كند ، يا امريكا باشد يا شوروى باشد . ما بايد از اول متوجه اين معنا باشيم كه خودمان
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 72 ، ص 38 : « هر يك از شما شبان ( سرپرست ) و هر يك از شما مسئوليد » .