الهام خداى تبارك و تعالى ، همه با هم مجتمع شدند و با يك ايده و با يك حركت ، حركت كردند و همهء بساط را به هم زدند ، اين رمز را بايد نگه داشت . اگر بنا باشد كه شما خيال كنيد ما حالا پيروز شديم و ديگر بايد برويم سراغ كارهاى خودمان ، نه ، ما پيروز نشدهايم ، باز ما مورد تهديد اقتصادى و نظامى بزرگترين امپراتوريهاى دنيا هستيم و آن امريكاست كه قضيهء رئيس جمهور نيست ، قضيهء امپراتورى است ، قضيهء استبداد است . ما الآن در مواجهه با يك همچو قدرتى هستيم و ساير قدرتها .
ما در اين طرفمان يك قدرت واقع شده ، آن طرف يك قدرت ، آن طرف يك قدرت و همه هم مىخواهند كه وضع ايران را از اينكه هست به هم بزنند . ما پيروز نيستيم الآن . پيروزى ما آن روزى است كه ايران و ان شاء اللَّه ، ساير ممالكى كه مستضعفين دربند هستند ، همه رها بشوند و اين ريشههاى فاسدى كه بين مردم افتادهاند و مىخواهند آنها را از جمهورى اسلامى و از اسلام دلسرد كنند اينها هم با قدرت شماها از بين بروند . آن وقت پيروز هستيم و آن وقت هم بايد با هم باشيم .
آسيب ناپذيرى مسلمانان در اتحاد با يكديگر
مسلمين به حسب دستور خداى تبارك و تعالى ، « يد واحده » [ اند ] نه دو تا دست ،
يد واحدة على من سواهم . « 1 »
همه مثل اينكه يك دست ، باز دو دست هم نفرموده است ؛ براى اينكه دو دست هم ممكن است اين از اين طرف برود ، آن از آن طرف . نه ، دست واحد ، همهشان مثل دست واحد مىمانند . مسلم اين طورى است و اگر مسلمين اين طور باشند كه آن طور وحدت با هم داشته باشند ، كه مثل يك دست باشند ، يد واحده باشند ، اين ديگر آسيب بردار نيست . آسيب از داخل خود آدم ، داخل خود ملت و كشور بر ما وارد مىشود و بر شما . از خارج هيچ ترسى نداشته باشيد ، از داخل خودمان بترسيد . از اينكه با توطئهها شماها را از هم جدا كنند و شماها را از پاسدارها و پاسدارها را از شما و ژاندارمرى را از ديگران و شهربانى را از ديگران و ملت را از آنها . اين آسيب يك آسيب
هامش
( 1 ) - بحار الانوار ، ج 28 ، ص 104 « يك دست هستند در برابر ديگران » .