يكى از مهماتى است كه در سرتاسر كشور بايد عمل بشود . خوب ، شماها با اين طور كه گزارش مىدهيد خيلى كار ارجمندى كرديد ، و اميد است كه شما منطقهء خودتان را كه منطقهء قم است خودكفا كنيد . بلكه ان شاء اللَّه بعدها صادرات هم داشته باشيد . لكن مسأله مسأله قم نيست ، مسئلهء تهران نيست ، مسأله يك استان نيست ، مسئلهء همهء ايران است . تمام ايران بايد همين وضعى كه شما پيدا كرديد و اجتماع كرديد و برنامه ريختيد و از روى برنامه به طور صحيح ، به طور سالم ، بدون اينكه يك تعدى به كسى بشود ، بدون اينكه يك خلاف اسلامى بشود ، كارتان را انجام داديد و بهرهگيرى هم ان شاء اللَّه مىكنيد ، و اميد است كه زيادتر از اين مقدارى كه خيال مىكنيد خداوند بدهد .
ايران در جنگ اقتصادى
لكن در همه جا بايد اين مطلب بشود كه دو تا اصل را بايد همه ، همهء قشرهاى ملت مراعات كنند : يكى اينكه ادراك اين را بكنند كه ما اگر اقتصادمان تابع خارج باشد آن وقت يك روز مىبينيد كه خارجيها نمىخواهند به ما چيزى بدهند ، و وقتى كه در را بستند ما بايد تسليم آنها بشويم كه هر چه مىگويند عمل كنيم . و اين شايستهء يك مملكت اسلامى ، يك جمهورى اسلامى نيست كه پيوسته به غير باشد در اقتصادش ، در گندمش ، در جوش ، در برنجش ، در اينها . اين بايد با همت كشاورزها ، با همت قشرهاى متوجه ، با همت دولت كه كمك بكند به كشاورزها ، و با اينكه همه احساس يك وظيفه بكنند . يك وقت اين است كه انسان مىخواهد براى منافعش يك كارى بكند ، گندم زياد بشود كه منفعت ببرد ، خوب ، اين يك مسألهاى است كه يك قدرى هم اختيارش با خودش [ است ] آن نمىخواهد نمىبرد . يك وقت كشور شما در يك حالى واقع شده است كه وظيفهء شرعى الهى است كه كارهايى بكنيد كه وابستهء به غير نباشيد . الآن ما يك وضعى داريم كه چنانچه خداى نخواسته خودكفا لا اقل نشويم و نتوانيم خودمان خودمان را اداره بكنيم . خوب ، آنها ما را تهديد كردند با اين كه حصر اقتصادى مىكنيم . و آن دولتها هم بسيارشان با اينها موافقاند ، و لو اينكه ملتها موافق نيستند . لكن خوب بعضيها موافقاند