سخنرانى [ در جمع اعضاى انجمن تبليغات فرهنگ اسلامى خرّمآباد ( قانون اساسى ) ]
زمان : 18 آبان 1358 / 18 ذى الحجه 1399
مكان : قم
موضوع : قانون اساسى و ولايت فقيه - توجه به مسائل اساسى كشور
مناسبت : عيد غدير
حضار : اعضاى انجمن تبليغات فرهنگ اسلامى و جمعيت شير و خورشيد ( سابق ) خُرّمآباد لُرستان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
سخنى در فضايل حضرت على ( ع )
من عيد سعيد را به همهء مسلمين و بر ملت شريف ايران ، به شما آقايان تبريك عرض مىكنم . عيدى كه در آن امامت امّت ثبت شد ، و پيغمبر اسلام امام را براى امامت امّت نصب كرد . چه شخصى را ، چه شخصيتى را ! شخصيت اين مرد بزرگ كه امام امّت شد ، شخصيتى است كه [ در ] اسلام و قبل از اسلام و بعدها هم كسى مثل او نمىتواند سراغ كند . يك موجودى كه امور متضاده را در خودش جمع كرده بود . كسى كه جنگجوست اهل عبادت نمىشود . كسى كه قوهء بازو مىخواهد داشته باشد اهل زهد نمىتواند باشد .
كسى كه شمشير مىكشد ، و اشخاصى را كه منحرفاند درو مىكند ، اين نمىتواند عاطفه و اهل عاطفه ، آن طور كه اين شخص داشت ، باشد . اين شخصيت بزرگ ، امور متضاده را در خودش جمع كرده . در عين حالى كه روزها روزه ، و شب به عبادت مشغول ، و گفته شده است كه شبى هزار ركعت نماز مىخواند . و در عين حالى كه غذاى او - آن طورى كه در تاريخ ثبت شده است - از نان و سركه ، و فوقش زَيْت « 1 » يا نمك ، بيرون نبوده است . در عين حال قدرت بدنى ، آن طور قدرت است كه - آن طورى كه در تاريخ هست - آن درى
هامش
( 1 ) - روغن زيتون .