بايد برداريم و كجا بايد بگذاريم .
لزوم اظهار نظر انديشمندان دربارهء قانون اساسى
الآن ما مبتلاى به قانون اساسى هستيم و خبرگان اين قانون اساسى ، آنهايى كه بايد اين قانون اساسى را تصويب كنند ، هر كس هر نظرى در قانون اساسى دارد ؛ الآن بايد اين نظر را بدهد و ننشيند تا اينكه ديگران نظر بدهند براى او . هم شما بانوان محترم و هم ساير طبقات ، چه از طبقات روحانى باشند يا از طبقات ديگر ، نبايد مهلت بدهند به ديگران كه آنها نظر بدهند و ما بنشينيم صبر بكنيم ببينيم چه خواهد شد . تكليف فعلى ما اين است كه نظرهايى كه داريم در قانون اساسى آنها را بنويسيم و به آن محلى كه بايد داد كه مجلس سناست بدهيم .
و در مطبوعات هم اگر خواستيم بنويسيم و آن چيزى كه مهمتر از اين است ، اين است كه آن اشخاصى كه مىخواهيم براى نظر كردن به قانون اساسى و تشخيص دادن اينكه اين قانون ، موافق با اسلام است ، موافق با صلاح ملت است ، آن اشخاص را بايد در نظر بگيريم و انتخاب كنيم كه نبادا يكوقت اشخاصى كه بر خلاف مسير اين نهضت هستند ، اعتقاد به اين نهضت ندارند ، توجه به اسلام و مصالحى كه در اسلام است ندارند ، يكوقت انتخاب نشوند و اينها نروند سراغ اينكه قانون اساسى را براى ما تنظيم كنند . پس ، الآن ما اين قدم را نبايد فكر كنيم كه ما آن هستيم كه چه كرديم ، و نبايد فكر كنيم كه بعدها چه خواهيم كرد ؛ بايد فكر كنيم كه حالا بايد چه بكنيم .
« ميزان » در رشد فكرى
رشد فكرى هر قومى اين است كه بشناسند مقام را و بفهمند چه وقت بايد چه كرد . بسيارى از انحرافات كه براى انسان پيدا مىشود اين است كه موقعشناس نباشد و يك مطالبى كه حالا بايد طرح بشود آن را طرح نكند ، يك مطالبى كه حالا وقتش نيست طرح بكند . شما الآن بايد همهتان و تمام ملت از زن و مرد ، از كوچك و بزرگ ، از روحانى تا دانشگاهى ، همه بايد در فكر حال باشيد كه اين قدمى كه الآن مىخواهيم برداريم صحيح