است . « 1 » ما يك همچو اسلامى كه عدالت باشد در آن ، اسلامى كه در آن ظلم هيچ نباشد ، اسلامى كه آن شخص اوّلش با آن فرد آخر همه در سواء در مقابل قانون باشند ، در اسلام آن چيزى كه حكومت مىكند يك چيز است ، و آن قانون الهى . پيغمبر اكرم هم به همان عمل مىكرده است ؛ خلفاى او هم به همان عمل مىكردند ؛ حالا هم ما موظّفيم كه به همان عمل كنيم . قانون حكومت مىكند . شخص هيچ حكومتى ندارد . آن شخص و لو رسول خدا باشد ، و لو خليفهء رسول خدا باشد ، شخص مطرح نيست در اسلام .
حكومت اسلامى ، حكومت قانون است
در اسلام قانون است ، همه تابع قانوناند و قانون هم قانون خداست . قانونى است كه از روى عدالت الهى پيدا شده است . قانونى است كه قرآن است ؛ قرآن كريم است ، و سنت رسول اكرم است . همه تابع او هستيم و همه بايد روى آن ميزان عمل بكنيم . فرقى ما بين اشخاص نيست در قانون اسلام . فرقى ما بين گروهها نيست . با اينكه پيغمبر اكرم عرب بوده است و با عرب صحبت مىفرموده است ، مىفرمايد كه هيچ عربى بر عجم شرافت ندارد ؛ و هيچ عجمى هم بر عرب شرافت ندارد . شرافت به تقواست . شرافت به اين است كه تبعيت از اسلام ، هر كس بيشتر تبعيت از اسلام كرد ، بيشتر شرافت دارد و هر كس كمتر ، شرافتش كم است ، و لو اينكه بسته به رسول اكرم باشد . حضرت « 2 » ) 081 ( سلام اللَّه عليه - از قرارى كه نقل شده است ، آن آخرى كه در معرض موتشان بوده است ، جمع كردند عدهاى را دور خودشان از عشيرهء خودشان گفتند كه شما فرداى قيامت نياييد بگوييد كه من مثلًا پسر حضرت صادق بودم ، من برادر او بودم ، من زن او بودم . نخير ، اينها نيست در كار ، عمل در كار است . بايد همه با عملتان پيش خدا برويد . ما همه بايد با اعمالمان پيش خدا برويم ؛ نه اينكه حَسَبى در كار باشد ، نه اينكه نَسَبى در كار باشد . اين حرفها مطرح نيست در اسلام . در اسلام يك قانون است و آن قانون الهى .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 27 .
( 2 ) - اين ماجرا از امام پنجم حضرت باقر - عليه السلام - نقل شده است . أعلام الدين ، ديلمى ، ص 143 .