شمشير براى آنهايى كه توطئهگر بودند . ما خونها داديم و شهدا داديم . اسلام خون داد و شهدا داد . ما فرقهاى شكافته داديم ، مثل على بن ابى طالب ، على بن الحسين و سرهاى بر نيزه رفته داديم ، مثل سيد الشهدا و اصحاب و اعوان او . اسلام در تمام اعصار ، با خون و با شمشير و با اسلحه پيش برد و نمايش پيدا كرد .
عدم هراس جوانان از مرگ
ما از شهيد دادن باكى نداريم . در عيد فطر سال قبل و در آن ايام شهدا داديم و در اين فطر و در اين ماه صيام هم شهدا داديم ، از شهادت باكى نيست . اولياى ما هم شهيد شدند يا مسموم شدند يا مقتول . اولياى ما هم بعض از آنها در حبس و بعض از آنها در تبعيد به سر بردند . براى اسلام هر چه بدهيم كم داديم . و جانهاى ما لايق نيست . بدخواهان ما گمان نكنند كه جوانهاى ما از مُردن ، از شهادت ، باكى دارند . شهادت ارثى است كه از اولياى ما به ما مىرسد . آنها بايد از مردن بترسند كه بعد از موت را فنا مىدانند . ما كه بعد از موت را حيات بالاتر از اين حيات مىدانيم چه باكى داريم . خائنها بايد بترسند ، خادمهاى به اسلام خوفى ندارند . ارتش ما ، ژاندارمرى ما ، شهربانى ما ، پاسداران ما ، خوفى ندارند . پاسداران ما را كه در پاوه و امثال آن سر بريدند به حيات جاودان رسيدند .
گروهكهاى فاسد در خدمت بيگانگان
ما هر چه خواستيم هدايت كنيم اين قشرهاى فاسد را ، هر چه مهلت داديم كه هدايت بشوند ، هر چه مهلت داديم كه به خود بيايند ، هر چه مهلت داديم كه به مصالح كشور نظر كنند ، هر چه آزادى داديم كه آزادى را براى ملت وسيلهء رشد ملت قرار بدهند ، آزادى قلم داديم ، آزادى بيان داديم ، آزادى اجتماعات داديم ، آزادى احزاب داديم ، كه اينها اگر درست مىگويند كه براى ملت كار مىكنند و دمكرات هستند ، حكومت مردم بر مردم مىخواهند ، اگر اينها حكومت مردم بر مردم مىخواهند ، چرا نمىگذارند مردم سرنوشت خودشان را تعيين كنند ؟ چرا با خرابكاريها نمىخواهند مردم حكومت خودشان را تعيين كنند ؟ چرا با غائلهآفرينيها نمىگذارند كه ملت ، قانون اساسى خودش