سخنرانى [ در جمع ورزشكاران ورزش باستانى ( اسلام ، مقصد اصلى ) ]
زمان : 8 خرداد 1358 / 3 رجب 1399
مكان : قم
موضوع : اسلام ، مقصد اصلى
حضار : ورزشكاران ورزش باستانى
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
تقويت نيروى جسمى و روحى
از اينكه اين جوانها از دست شما رفته است و مصيبت واقع شده است من متأثرم لكن براى اسلام و براى قرآن كريم ارزش دارد كه همه از بين برويم . ما همه زندهايم براى احياى سنت پيغمبر اسلام و احياى قرآن كريم ؛ و بايد دين خودمان را به اسلام ادا كنيم . من وقتى كه شما جوانها را مىبينم ، ما شاء اللَّه جوانهاى برومند و پهلوان ، خيلى خوشم مىآيد و افتخار مىكنم به اينكه اين جوانها علاوه بر برومندى بدنى ، توجه به ديانت و اسلام دارند و همان طورى كه ورزش كردند براى تقويت بدن ، ان شاء اللَّه ورزش براى تقويت روح هم كردهاند و مىكنند . وقتى اين دو تا قوه با هم شد - قوهء جسمانى و قوهء روحانى - اين ارزش خيلى پيدا مىكند . قوهء جسمانى براى خدمت و قوهء روحانى هم براى هدايت . با قوهء روحانى انسان هدايت كند خودش را و با قوهء جسمانى خدمت كند . اين دو قوه وقتى كه مجتمع شد ، يك انسان - به تمام معنا - انسان مىشود . همانطور كه در يك جامعه يك قواى فعاله و يك قواى هاديه مىخواهد ، يك « جامعه را هدايت كن » لازم است ، و جامعه هم بايد به آن هدايت عمل بكند ، وقتى هدايت هدايتِ صحيح باشد و عمل عمل صحيح باشد ، يك جامعه را راه مىاندازد و يك جامعه را معتدل مىكند ، صحيح بار مىآورد ، در شخص هم همين طور است . شخص هم مثل يك جامعه مىماند : يك قوهء هادى مىخواهد هدايت كند ، و يك قوهء عامله مىخواهد كه عمل بكند ، يك عقل فعال مىخواهد ، يك عقل نظرى مىخواهد ، و يك عقل عملى