سخنرانى [ در جمع پاسداران انقلاب اسلامى قم ( مسئلهء شهادت ) ]
زمان : 23 ارديبهشت 1358 / 16 جمادى الثانى 1399
مكان : قم
موضوع : مسئلهء شهادت
حضار : پاسداران انقلاب اسلامى قم
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
شهادت ، انتقال به جهانى فراتر
اگر يك راهى راه حق شد ، انسان نبايد از شهادت بترسد . وقتى كه ما براى اسلام و براى احياى سنت پيغمبر و اقامهء عدل بپاخاستيم ، نبايد از اين بترسيم كه از ما شهيد [ مىشود ] شهادت پيدا مىكند ؛ اولادمان شهيد مىشوند ، خودمان شهيد مىشويم . اين يك سيرهاى بوده است در اسلام ؛ از اول بوده . از اول . . . پيغمبر اسلام و ائمهء ما فداكارى كردند ، شهادت نصيبشان شد ، اولاد دادند . حضرت على بن الحسين به پدر بزرگوارشان عرض مىكنند كه ما به حق نيستيم ؟ مىفرمايد چرا ، ما به حقيم . مىفرمايد پس ، از مردن نمىترسيم : « لا نُبَالِى بِالمَوتِ » ؛ كسى بايد از مردن بترسد كه خيال كند كه بعد از مردن خبرى نيست ، همهاش همين است ، اين زندگانى حيوانى اينكه عقيدهاش اين است كه زندگى همين است و ديگر چيز ديگرى نيست ، خوب ، بايد اين چند روزى كه هستش حفظش كند ، و بترسد از اينكه از اين دنيا برود ؛ اما مسلمين ، كسانى كه اعتقاد به قرآن دارند ، اعتقاد به اسلام دارند و براى عالم ديگرى موجوديت بالاترى قائل هستند و اين زندگى اينجا را يك زندگى حيوانى مىدانند ، زندگى انسانى در يك عالم ديگرى ، بالاتر از اينجاست ، اين ديگر ترسى ندارد ، خوفى ندارد . انسان از اين محل به يك محل ديگرى منتقل مىشود كه بهتر از اينجاست ؛ بنا بر اين ، اين معنايى كه در صدر اسلام هم بوده است ، كه اصحاب پيغمبر . . . استقبال شهادت مىكردند ، براى شهادت از هم پيشى مىگرفتند ، اصحاب حضرت امير ، حضرت سيد الشهداء از شهادت استقبال مىكردند ،