عبادت كنندگان هست ؛ در زهد ، فوق همهء زاهدها هست ، در جنگ ، فوق همهء جنگجويان هست ؛ در قدرت ، فوق همهء قدرتمندان هست . و اين يك اعجوبهاى است كه جمع ، ما بين متضاد با هم كرده است . آدم عابد ديگر نمىتواند ورزشكار باشد ؛ آدم زاهد ديگر نمىتواند جنگجو باشد ؛ آدم فقيه ديگر نمىتواند از اين كارها داشته باشد - اين يك موجودى است كه نمونه است - در عين حالى كه زهدش را همه بالاتر از همه مىدانند . طعامش را آن طورى كه شنيديد و در همه تاريخ هست ، كه يك ظرفى ايشان مىگويند داشته است كه در آن ظرف آن چيزى را كه خودش مىخواسته بخورد مىريخته سرش را مهر مىكرده است كه مبادا اين فرزندش ، دخترش ، براى دلسوزى به حال او توى اين طعام يك روغنى ، چيزى ، بريزد كه قوه داشته باشد ! و سرش را مهر مىكرده كه اينها دست به آن نزنند . در همان شب آخر ، كه شب آخر حياتشان بود ، آن طور كه نقل مىكنند ، ايشان ميهمان حضرت كلثوم بودند . و براى ايشان افطار آوردند شير و نمك . گفته مىشود كه فرمود كه : چه وقت ديديد كه من دو تا خورشت داشته باشم ! ؟ خواست نمك را بردارد ، گفت : نخير ، آن شير را بردار ، و افطار كردند با همان نمك . و خودشان مىگويند كه اين تعجب است ، مىگويند تعجب است كه با اين خوردن ، اين قدرت هست ! بعد مىفرمايند كه درختهايى كه در بيابان است محكمتر هست . اين درختهايى كه در بيابان هست كم آب مىخورند ؛ اينها هم آتششان محكمتر است و هم صلابتشان زيادتر است . و اين طور نيست كه انسان با خوردن قوّت پيدا مىكند . « 1 »
اقتداى ورزشكاران به حضرت على عليه السلام
در هر صورت ، اين على . . . كه مىگويند ، اين على كيست ، اين على است كه همه چيز ماست . همه چيز است . و من اميدوارم كه شما ورزشكارها همان طورى كه قدرت بدنى براى خودتان تحصيل مىكنيد - و ما شاء اللَّه با بازوهاى ستبر اينجا الآن نشستهايد و من هم خيلى خوشم مىآيد - همانطور به على - عليه السلام - اقتدا كنيد در آن مطالبى كه او
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار 42 : 226 و 238 .