سخنرانى [ در جمع عشاير مَمَسَنى و دانشجويان يزد ( چگونگى قيام پيامبران ) ]
زمان : 21 ارديبهشت 1358 / 14 جمادى الثانى 1399
مكان : قم
موضوع : چگونگى قيام پيامبران
حضار : عشاير مَمَسَنى و دانشجويان و استادان دانشسراى عالى يزد
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
قيام و استقامت از ويژگيهاى رهبرى
انبيا در تبليغاتشان ابتداءً يك بودند . موسى - عليه السلام - يك نفر بود ؛ رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - اول كه مأمور شد ، خودش - تنها - مأمور شد :
قُمْ فَأَنْذِرْ
« 1 »
) 351 ( ؛
نهضت كن و مردم را دعوت كن . دعوت ، ابتداءً از خود حضرت شروع شد . آن روز كه اعلام نبوت فرمود ، يك زن « 2 » و يك بچه « 3 » به او ايمان آورد ؛ لكن استقامت - كه لازمهء رهبرى انبياى گرام است - به طور كامل در رسول اكرم بود :
وَ اسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ ؛
« 4 » نهضت كن و استقامت كن .
اين دو خاصيت در پيشبرد مقاصد بزرگ پيغمبر اسلام دخالت داشت : قيام و استقامت . اين استقامت موجب شد كه با اينكه هيچ در دست نداشت و تمام قواى قدرتمندان بر خلاف او بود - به طورى كه در مكه نمىتوانست به طور علن دعوت كند - لكن مأيوس نمىشد از اينكه نمىتواند علناً مردم را دعوت كند . مأيوس نبود . دعوت زيرزمينى بود . يكى يكيها را به خود جذب كرد ، تا وقتى كه تشريف بردند به مدينه ، مأمور
هامش
( 1 ) - سورهء مدثر ، آيهء 2 .
( 2 ) - حضرت خديجهء كبرى - سلام اللَّه عليها .
( 3 ) - حضرت على امير المؤمنين - عليه السلام .
( 4 ) - بخشى از آيهء 15 سورهء شورى .