كرده و جاى شما خراب است ؟ الآن مسئلهء خانهسازى [ . . . ] همهء اقشار ملت - على السوا كسانى كه مستمندند و خانه دار نيستند - برايشان خانهسازى مىشود . آن وقت كه راهسازى بشود ، براى همهء كشور مىشود ؛ آن وقتى كه اينها بتوانند دارو برسانند ، طبيب برسانند - عرض بكنم - دانشگاه درست كنند . اينها محتاج به يك مهلتى است . بله ، اگر اين خانه خرابها رفته بودند و خزينهء مملكت سر جايش بود ، آن وقت مىگفتيم به دولت ، كه خوب ، شما كه پول داريد و خزينه داريد ، يا اللَّه ، چرا نمىكنيد ؟ اما تهى كردند خزينه را ، بردند همه را ؛ دزديدند ، غارت كردند ؛ خودشان و آن بستگانشان بانكها را خالى كردند ، همه چيز ما را بردند و ما را به اين حال فلاكت نشاندند . لكن من اميدوارم كه به خواست خدا و به عنايتى كه خدا به اين مملكت دارد ، به اين مملكت اسلامى دارد ، با خواست خدا ، با همت همهء برادرها ، همهء اقشار ، اين اشكالات رفع بشود ، با يك مهلتى . بايد ما همه صبر كنيم و مهلت به ما داده بشود .
مسئلهء شوراها
اما قضيهء اينكه كارهاى هر كسى به خودش بايد [ . . . ] هر جايى به خودش ، اين جزء برنامههاى اسلام است ، و بناى ما هم بر همين هست . نه تنها شما ، هر جا ، در هر استانى ، در هر جايى كه هست ، همان طورى كه از اول قانون هم همين معنا بوده است ، بايد شوراهاى ولايتى باشد . اينها بايد بشود ، و مىشود و درصدد هستند . الآن مشغول طرحريزى آن هستند كه شما براى خودتان ، مسائل خودتان باشد . انتخابات مال خودتان باشد ؛ خودتان انجام بدهيد . كارهايتان محول به خودتان باشد . نه تنها شما ؛ خراسان هم همين طور ، اصفهان هم همين طور ، همه جا همين طور . اين شوراها بايد همه جا باشد و هر جايى خودش اداره كند خودش را . اين ، هم براى ملت خوب است ، هم براى دولت خوب است . دولت نمىتواند همه جا را خودش تحت نظر بگيرد ؛ وقتى محول كرد كار را به خود مردم ، مردم در منطقهاى كه هستند براى خودشان دلسوزتر هستند ، بهتر اطلاع دارند به احتياجات خودشان . اينها يك برنامههايى است كه در دست اجراست . گمان نكنيد كه