مىدانند ؛ اين رمز پيروزى است . آنها كه مادى هستند و ماديگر ، آنها هر گز شهادت را نمىخواهند ولى جوانان ما شهادت را سعادتِ خودشان مىدانند ، اول راحتِ خودشان مىدانند . اين رمز پيروزى بود . آنها كه گمان كردند مىتوانند در اين برهه از زمان بين جوانان من ، بين جوانان ما ، بين عزيزان ما اختلاف بيندازند در اشتباهند . جوانان ما همه به اسلام متوجهند ؛ همه با ايمان راسخ به پيش مىروند .
همه با هم در راه سازندگى
ما قدمهاى بعدى خيلى داريم . بايد همه با هم - همهء اقشار با هم - اين خرابهاى كه براى ما گذاشتهاند آباد كنيم . اين بدبختها ايران را خراب كردند ؛ به اسم « تمدن بزرگ » تمام آثار تمدن را از ايران كنار زدند ؛ با اسم « اصلاحات ارضى » كشاورزى ما را از بين بردند ؛ فرهنگ ما را از بين بردند ؛ ارتش ما را وابسته كردند ؛ ملت ما را ضعيف كردند ؛ تمام مخازن ما را بردند و در خارج براى خودشان پاركها درست كردند ؛ و ان شاء اللَّه از آنها پس مىگيريم .
اين خائنين ، يك مملكت آشفته ، يك مملكت خراب براى ما گذاشتند ؛ مملكتى كه كارگرش فقير ، كشاورزش فقير ، كاسبش فقير ؛ مملكتى كه در حومهء تهران ، متصل به تهران ، خودِ تهران محلههاى « زاغهنشين » دارد ، بدبخت دارد ؛ اينها را براى ما گذاشتند .
كسى نمىتواند ايران را به تنهايى ، قشرى نمىتواند به تنهايى ، اين خرابه را آباد كند . دولت نمىتواند ، روحانيت نمىتواند ، بازارى نمىتواند ، دهقان نمىتواند ، كارگر ، كارمند نمىتوانند لكن « همه » مىتوانند ؛ همه با هم :
يَدُ اللَّهِ مَعَ الجَمَاعة « 1 » ؛
جماعتها وقتى كه با هم شدند كارها انجام مىگيرد . ديديد كه با وحدت كلمه و اجتماع و اتكال به خدا اين سد بزرگ را شكستيد ؛ الآن هم با اتكال به خدا و وحدت كلمه اين خرابه را بايد آباد كنيد .
شما كه در مرزها هستيد ، در گمركات هستيد ، به حد خودتان بايد عمل كنيد و آنها كه در مراكز هستند به مقدار خودشان ؛ نه شما بايد انتظار داشته باشيد كه يك قشر - دولت -
هامش
( 1 ) - حديث نبوى ، صحيح ترمذى ، ج 3 ، ص 316 ، حديث 2256 : « دست خداوند با جماعت است » .