سخنرانى [ در جمع پرسنل ارتش ( زندگى رؤساى حكومت در صدر اسلام ) ]
زمان : 5 ارديبهشت 1358 / 27 جمادى الاول 1399
مكان : قم
موضوع : زندگى رؤساى حكومت در صدر اسلام - توصيه به ارتش
حضار : جمعى از پرسنل ارتش
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
رئيس حكومت در صدر اسلام
. . . رئيس دولت با ساير افراد ملت فرق نداشته است ؛ رئيس دولت در زمان رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - خود پيغمبر بود ، و وضع و رفتارش با مردم به اين طور بود كه در مسجد وقتى كه تشريف داشت و اشخاص هم بودند ، اگر كسى از خارج مجلس وارد مىشد و غريبه بود نمىدانست رئيس دولت كدام يك از اينهاست و مىپرسيد كدام هستيد . تشريفات به اين معنا كه در بين طاغوت بوده است هر گز نبوده است . رئيس دولت در زمان حضرت امير - سلام اللَّه عليه - در محضر قاضى حاضر شد ، و با آن يهودى كه ادعا داشت - يا ايشان ادعا داشتند - طرح دعوا كردند و قاضى وقتى كه خواست احترامى از حضرت امير المؤمنين بكند ، ايشان گفتند حق ندارى ؛ در محضر قضا ما يكى هستيم . و بعد هم حكم را عليه او - عليه حضرت امير - داد و ايشان تسليم شدند . اسلام [ داراى ] يك همچو امرى است ؛ اسلام يك همچو آزادى ، يك همچو دمكراسى دارد . كجا همچو امرى است ؟ در كجا سراغ داريد كه رئيس دولت را در محضر قاضى كه از [ طرف ] خود او نصب شده است حاضر كند و به دادخواهى با يك يهودى احضار كند و حاضر بشود و تسليم قاضى باشد ؟ در كدام مملكت - اين مملكتهايى كه ادعاى آزادى و دمكراسى مىكنند - سراغ داريد ؟ بياوريد نظير اين را .
غلبهء قدرت الهى ارتش و ملت بر قدرتها
ارتش در زمان رسول خدا و در زمان اصحاب رسول خدا براى ملت بوده است و