سخنرانى [ در جمع فرهنگيان و دانشآموزان قم ( رهنمودهايى به جوانان ) ]
زمان : صبح 17 اسفند 1357 / 9 ربيع الثانى 1399
مكان : قم ، دبيرستان حكيم نظامى
موضوع : رهنمودهايى به جوانان
مناسبت : بازگشايى مدارس
حضار : فرهنگيان و دانشآموزان قم
اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ
« 1 »
رنجهاى جدايى و گنجهاى اتحاد
من براى اولين دفعهاى است كه در اين مدرسه وارد شدهام . دستهاى خائن اجنبى و عمال اجنبى ما را از شما جدا كردند ، بين ما و شما اختلاف انداختند ؛ آنها از اين اختلاف نتيجهها بردند و ديدند كه از اتحاد جنبههاىِ ، قشرهاىِ مختلف ، آنها نمىتوانند با اين اتحاد نتايجى را كه مىخواهند ببرند . سالهاى طولانى كوشش كردند مدارس دينى را از دانشگاهها و ديگر قشرهاى محصلين جدا كنند . ما بايد بفهميم اين معنا را كه اين جدايى چه رنجها به ما داد ، و اين اتحادِ چند صباح چه گنجها به ما داد .
جوانها مظهر اميد و نويد
شما جوانها - شما جوانهاى محصل - ساير جوانها اميد من هستيد ، نويد من هستيد . اميد من به شما تودهء جوان است ، به شما تودهء محصل است . من اميد اين را دارم كه مقدرات مملكت ما بعد از اين به دست شما عزيزان بيفتد و مملكت ما را شما عزيزان حفظ كنيد ، من اميد آن را دارم كه شماها با علم و عمل ، با علم و تهذيب نفس ، با علم و عمل صالح ، بر مشكلات خودتان غلبه كنيد . تا كنون كه اين راه را آمديم ؛ و با وحدت
هامش
( 1 ) - بخشى از آيهء 44 سورهء مؤمن ( غافر ) « كار خويش را به خدا مىسپارم » .