كه دنيا را گرفتند ، آنهايى كه قدرتشان را بر عالَم نشان دادند ، زندگىشان چه جور بود ؟ وقتى حرير فرش كرده بودند در يكى از دار السلطنهها ؛ اين جوانهاى اسلام آمدند آنجا گفتند : « اگر چه حرام نفرموده است فرش حرير را لكن چون لباس حرير را - اين طور نقل مىكنند - حرام فرموده ، ما روى فرش حرير هم نمىنشينيم » . با سر شمشير در حضور سلطان كنار گذاشتند اينها را و روى زمين نشستند . « 1 » اينها آدم بودند ، اينها قوى بودند . آن كسى كه در رأس بود ، در زندگى از همهء افراد پايين تر بود : شايد در يمامه ، شايد در سرحدات يك نفر باشد كه گرسنه باشد ؛ يك نفر باشد كه درست نتواند زندگى خوب بكند ؛ بنا بر اين من اينجا كه هستم بايد زندگىام اين باشد يعنى يك لقمه نان با يك قدرى نمك . اين حكومت ما بود . و ما هم البته قدرت نداريم خودشان فرمودند شما قدرت نداريد لكن
أَعِينُونى بِالوَرَعِ وَ الاْجْتِهادِ - بالتَّقوى و الوَرَع وَ الاْجْتِهاد « 2 »
اعانت كنيد امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه - را .
دولتها بفهمند كه قدرت به اين نيست كه ظرف طلا باشد و ظرف نقره باشد ، قدرت به اين نيست كه پردههاى كذا باشد ، بزرگى و عظمت به اين نيست كه پردههاى كذا باشد و مبلهاى كذا باشد از مال اين ملت ضعيف ! خود ملت توى اين غارها زندگى بكند و شما در كاخهاى دادگسترى و در كاخهاى نخستوزيرى ؟ ! تعديل كنيد خودتان را ؛ اگر از خودتان شروع نكنيد نمىتوانيد اصلاح كنيد . وزارتخانهها را اصلاح كنيد . همهء درد و بلاى ما اين است كه ما غربزده هستيم . ما سالهاى طولانى زير بار غرب بوديم ، زير بار امريكا بوديم ، سالهاى متمادى مأنوس شديم ما . اصلًا قلوبمان قلوب غربى است . متبدل شديم به يك انسان غربى .
تحول معجزهآساى تودهها از اسلام
و به اين زودى نمىتوانيد شما برگرديد ؛ لكن همت كنيد برگرديد . شما حالا
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 519 - 518 .
( 2 ) - نامهء امام على ( ع ) به عثمان بن حنيف : مرا يارى كنيد با پارسايى و كوشش ، با تقوا ، پارسايى و سختكوشى نهج البلاغه ، نامهء شمارهء 45 .