سخنرانى [ در جمع مردم ( سازندگى كشور و مشكلات آن ) ]
زمان : 7 اسفند 1357 / 28 ربيع الاول 1399
مكان : تهران ، مدرسهء علوى
موضوع : سازندگى كشور و مشكلات آن
حضار : جمعى از مردم
4 [ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ]
وضع حساس ايران
آقايان مىدانند كه وضع ايران چه وضع حساسى دارد ؛ الآن وضع حساستر از قبل از اين است كه دزدها را بيرون كرديم ؛ براى اينكه آن وقت ، وضعْ وضعِ دفع بود ، بيرون كردن بود آن به حمد اللَّه با همت همهء ملت و با قوّت ايمان گذشت . قوّت ايمانِ ملت ما غلبه كرد بر تانكها ، توپها ، ابرقدرتها . همهء آنها پشتيبانى مىكردند از اين ، و اين همه قدرتمند بود لكن قدرت خدا بالاى قدرتهاست ؛ و به حمد اللَّه در اينجا تا اين مرحله پيروز شديد لكن الآن شما وارث يك مملكت خرابيد يعنى همه چيزش ريخته به هم . اينها همهء ذخاير ما را بردند ، همهء جواهرات ايران را بردند ، و فرار كردند ؛ براى خودشان آنجا دستگاهها درست كردند . ان شاء اللَّه از آنها گرفته خواهد شد . و الآن ايران يك وضعى دارد كه هم اقتصادش و هم فرهنگش و هم اداراتش و هم ارتشش همه به هم ريخته است .
وحدت همه اقشار در امر سازندگى
در اينجا دو نكته است : يك نكته اينكه اين خرابى با يك قشر ، يك طايفه نخواهد جبران شد . دولت نمىتواند جبران كند ؛ ارتش نمىتواند جبران كند ؛ تجار نمىتوانند . هر يك [ تنها ] نمىتوانند . تمام اقشار اين ملت ، از كارگر و كارمند و ادارى و - عرض مىكنم كه - ساير اقشار ، هر كس در هر مقامى هست ، بايد شركت كند تا بتواند اين خرابه را بسازند . مملكت شما الآن يك مملكت دزد زده است ، يك مملكت زلزله زده است ، يك مملكت خراب است . اين خرابه الآن به دست شما افتاده است لكن مال خودتان