سخنرانى [ براى جمعى از اهالى كردستان ( اختلاف شيعه و سنى ) ]
زمان : 18 بهمن 1357 / 9 ربيع الاول 1399
مكان : تهران ، مدرسهء علوى
موضوع : اختلاف شيعه و سنى
حضار : مفتى زاده ، احمد و جمعى از اهالى كردستان
بسم اللَّه الرحمن الرحيم
ريشهء اختلاف برادران شيعه و سنى
مسئلهء اختلاف بين پيروان دو طايفه و دو مذهب ، ريشهاش از صدر اسلام است . در آن وقت خلفاى اموى ، و خصوصاً عباسى ، درصدد بودند كه اختلاف ايجاد كنند . مجالس درست مىكردند و [ به اختلاف ] دامنمىزنند . اين اختلاف كم كم اسباب اين شد كه در بين عوامِ از اهل سنت و عوامِ از اهل شيعه اين تنافس « 1 » پيدا شد ؛ و گر نه نه عوام اهل سنت به سنت رسول اللَّه عمل كرده و مىكنند و نه عوام اهل شيعه پيروى از ائمهء اطهار كردهاند . ائمهء اطهار ما كوشش كردند تا اينها را داخل در آن جمعيت كنند ، با آنها نماز بخوانند ، به تشييع جنازههاى آنها بروند . زمانْ كم كم آمد به اين طرف ، و قدرتمندان اين كار را كردند براى اينكه اين دو طايفه با هم سرگرم باشند ، و خودشان هر كارى مىخواهند بكنند .
نقشههاى شيطانى استعمارگران
قريب سيصد سال پيش از اين ، سياست خارجى در ايران و در شرق [ اجرا ] شد . آنها بيشتر درصدد اين مسائل برآمدند . كارشناسهاى آنها اشخاص و طوايف را مطالعه كردند و روحيات مردم را ديدند و همهء جهات ماديات ما را تحت مطالعه قرار دادند ، و از دو راه خواستند از ما بهرهگيرى كنند : مادى ، مىبينيد كه بهرهگيرى كردند ؛ بهرهگيرى روحانى هم اين بود كه به اين اختلافات دامنزدند و ما را بيشتر ، از هم جدا كردند . اينكه مىبينيد
هامش
( 1 ) - فخرفروشى و رقابت .