نامه [ به آقاى سيد احمد خمينى ( خانوادگى ) ]
زمان : 30 ارديبهشت 1353 / 27 ربيع الثانى 1394
مكان : نجف
موضوع : پاسخ به نامه
مخاطب : خمينى ، سيد احمد
بسمه تعالى
27 ع 2 94
احمد عزيزم
دو طغرا « 1 » مرقوم شما و اصل شد . از سلامت شما و نورچشمان عزيزم خوشوقت شدم . اميد است همگى سلامت و سعادتمند باشيد . در موضوعى كه نوشته بوديد با اوضاع بسيار وخيم و تزلزل حوزه و بلاتكليفى همه براى ما ميسور نيست كه تحصيل اجازه كنيم . « 2 » و از آن طرف - بر فرض امكان به وجه بعيد - از رسوايى مغرضين اينجا و آنجا غافل نباشيد . در هر صورت عجالتاً اقدام نكنيد تا تكليف خود ما و سايرين معلوم شود .
از خداوند تعالى اصلاح امور را بر وفق دلخواه خواستارم . به همهء دخترها و به خانم خودتان سلام برسانيد . حسن « 3 » را مىبوسم . و السلام عليك .
پدرت
هامش
( 1 ) - فقره ، عدد .
( 2 ) - آقاى سيد احمد خمينى در اين باره چنين توضيح مىدهد : « اخراج ايرانىهاى مبارز از عراق موجب شد به حضرت امام پيشنهاد كنم در صورت اخراج ايشان ، در يكى از كشورهاى اسلامى اجازهء اقامت بگيريم . بيشتر در ذهنم سوريه يا لبنان و در مرحلهء بعد پاكستان بود » .
( 3 ) - آقاى سيد حسن خمينى ، فرزند آقاى سيد احمد خمينى .